Alles in het lang en het breed.

Nadat ik me niet aangesproken voelde door een ander boek van de auteur (Schaduwtango), liet ik mij toch verleiden om deze kanjer van haast 500 bladzijden te lezen. 'Arturo Pérez-Reverte verdient een herontdekking in Nederland,' stond op de voorflap gedrukt. Waarom dan niet in België? De aangekondigde 'ingrediënten' waren daarenboven aanlokkelijk: een samenzwering tegen de Kerk, een verhitte priester-agent van de Vaticaanse inlichtingendienst, een adembenemend mooie adellijke bankiersvrouw en geweld dat op de loer ligt...
Wat hebben we te melden? We citeren losjes de oude hertogin in het boek, moeder van de adembenemend mooie adellijke bankiersdochter: 'het gesprek begon te vervelen'. En we geven de reactie van de agent van het Vaticaan, wanneer hij de oplossing op het spoor komt: 'hij kon zijn ogen niet geloven'.
Hebt u zin om een breed uitgesponnen, oppervlakkig en vrij ongeloofwaardig verhaal te lezen, verdiep u in de 'Het trommelvel'. De personages zijn daarenboven zonder al te veel diepgang neergezet. In de beschrijvende gedeelten valt de auteur in vermoeiende herhaling, Ze roepen eerder de verleiding op om ze over te slaan dan dat ze erin slagen sfeer te scheppen. Het historisch verhaaltje waaraan het geheel wordt opgehangen is mager en bulkt van valse cliché romantiek.
Toch beter dan het oersaaie 'Schaduwtango', daarom een nipte drie bij de beoordeling.