Het geluid van water en ijs

"Ik ren niet naast de slee, ik ben er als een pakket bevroren vlees bovenop gezet. Mijn blik bevroren in het wit van de hemel."
Een vreemde, mysterieuze wereld komt je tegemoet in de bijzondere roman Steen en Been van Berengere Cournut. De schrijfster heeft onderzoek gedaan naar de leefwijze van de Inuit en deze op treffende wijze verwoord.
Hoofdpersoon en ik-verteller is Uqsuralik, die midden in de nacht door een scheur in het ijs van haar familie weggedreven wordt. Door te luisteren naar het geluid van ijs en water baant ze zich een weg en weet ze te overleven met hulp van de honden die haar vergezellen. Er volgen veel ontberingen en zowel prettige als akelige ervaringen wanneer ze zich aangesloten heeft bij een groep mensen. Een paar keer verliest ze haar levenslust, maar wijst het lot haar terug naar het leven.
Uqsuralik is geen gewone vrouw; ze kan goed jagen en heeft contact met geesten, waarbij ze uit haar lichaam treedt en mystieke ervaringen heeft. Ze krijgt ook een relatie met een sjamaan die haar verder inwijdt.
Bijzonder zijn de liederen die tussen de fragmenten zijn gezet. Soms spreken de geesten daarin tot de mensen, andere keren zijn het de mensen zelf die middels een lied belangrijke gebeurtenissen prijsgeven en verwerken, die ze anders verzwijgen.
Mooi zijn ook de beelden die passen bij de cultuur: "De vrouw kijkt naar me alsof ik een lap bedorven vlees ben waarvan de maden deze zomer aan haar tenen zullen knabbelen".