Te veel is nooit goed

Ik heb genoten van de stukjes van Cindy Hoetmer. Ik schrijf de naam gelijk verkeerd, maar dat past bij haar verhalen. Ik heb het gecorrigeerd.
De hypochondrie druipt er soms van af, maar het wordt op zo'n manier verteld dat ik hard zit te lachen. Schaamte, uitstelgedrag, leuk gevonden worden om niet ter zake doende uiterlijke kenmerken, zoals dikke kont en adidas-broeken. En dan verzuchtend: vonden ze me nou maar leuk om mijn gedachtegoed. Nu dat gedachtegoed waardeer ik zeer. Het is ook ondanks de overtreffende trap heel herkenbaar; het zijn meer een soot cabareteske teksten vanwege de ver doorgevoerde absurditeit. Ik raad wel aan om het boekje af en toe weg te leggen. Het zijn veslavende teksten, maar als je lekkere snoepjes eet en je kunt er niet van afblijven dan zit je ze uiteindelijk alleen maar weg te werken zonder ze nog te proeven. Daar zijn deze teksten te leuk voor.