Keer terug naar oude bekenden

Dit is echt zo’n boek dat je oppakt en zonder moeite doorheen vliegt. Gewoon lekker vlot, geen gedoe, precies wat je soms nodig hebt.
In dit deel volgen we weer het leven op Downey House, waar het nieuwe schooljaar allesbehalve rustig begint. Maggie denkt eindelijk haar geluk in de liefde gevonden te hebben, maar dat loopt ineens heel anders dan verwacht. Tegelijk zie je bij de leerlingen ook genoeg gebeuren: Fliss en Alice die na de zomer ineens lijnrecht tegenover elkaar staan en Simone die probeert haar relatie en examenstress in balans te houden.
Wat dit boek zo leuk maakt, is dat het echt voelt alsof je weer terug bent bij bekenden. Die personages zitten inmiddels gewoon in je hoofd. Je hebt continu van die oh ja momenten, dat je denkt ja hoor, daar ben je weer. Dat maakt het lezen gewoon extra leuk en vertrouwd.
Het verhaal zelf is niet mega spannend of vernieuwend, maar dat hoeft ook niet. Het draait vooral om relaties, emoties en een beetje drama hier en daar. Juist dat maakt het zo’n fijn boek voor tussendoor.
Het is geen verhaal dat je compleet omver blaast, maar wel eentje waar je even lekker in kan verdwijnen. Echt zo’n boek dat voelt als bijpraten met oude bekenden en daar zeg je gewoon geen nee tegen.