Na 10 jaar nog steeds lezenswaardig

De tijd filtert alles. Goede boeken blijven hangen en komen tevoorschijn op lijstjes. Want daar zijn we gek op. Soms loop je tegen een wat oudere thriller op. Zoals deze uit het jaar 2009, van een voor mij onbekende auteur van Italiaanse afkomst: Donato Carrisi.
‘De souffleur’ speelt zich af in een niet nader genoemd land. In eerste instantie meende ik Spanje te herkennen, later wordt duidelijk dat VS het land is waar dit groteske verhaal voort dendert.

Mila Vasquez, gespecialiseerd in het opsporen van verdwenen kinderen, wordt toegevoegd aan het ‘team van Roche’, de brallerige hoofdinspecteur met politieke ambities, De weerstand tegenover deze nieuweling door de andere vijf leden van het team is groot. Het draait om een macabere zaak: vijf kinderen zijn verdwenen, maar er worden zes verschillende linkerarmpjes teruggevonden. In het begin denk je tegen een superprofessioneel rechercheteam aan te lopen onder leiding van Goran Gavila, een criminoloog die binnen het team als profiler functioneert.. Dat blijkt niet zo te zijn. Er wordt afschuwelijk geblunderd met al die rare verhoudingen binnen het clubje. Het wordt steeds duidelijker dat het de seriemoordenaar is die invloed uitoefent op het verloop van het onderzoek. De rol van Mila, de hoofdrolspeelster, in het begin het vijfde wiel aan de wagen, komt langzaam naar boven drijven.

Het spannende boek is voorzien van een groot aantal, goed getimede en gedoseerde ciffhangers en plotwendingen. De draai aan het einde was verrassend en niet te voorzien. Prima thriller. Tien jaar na dato nog steeds uitermate goed leesbaar.
Vier sterren