Advertentie

Een goede thriller doorstaat de tijd, nou ja, laten we het in dit geval maar houden op twaalf jaar. “Dood kalm”, de tweede politieroman van Stuart Macbride uit 2007, blijft fier overeind staan in de golf van policiers van de afgelopen decennia.
Waar gaat het om? Heel eenvoudig, een paar moorden die opgelost moeten worden door iemand die door een ongelukkig toeval terecht gekomen is in het klasje van inspecteur Steel. Een uitermate cynische omschrijving voor een stelletje losers die in het verleden behoorlijk misgekleund hebben bij het oplossen van bepaalde misdaden en voor straf teruggezet. En nog wel bij juffrouw Steel, een cynische, rauwe, onbehouwen, slonzige, kettingrokende, manipulatieve,rancuneuze. keiharde pot, die er alles voor over heeft om met de eer te gaan strijken als er iets opgelost wordt. Om een voorbeeld te geven van haar taalgebruik, Logan McRae krijgt het volgende te horen : " En zorg ervoor dat je vannacht niet te veel tijd besteed aan een of andere snol. Ik ben niet van plan onkostenbonnetjes te ondertekenen met de omschrijving" pijpbeurt".
Deze zinsnede is tekenend voor dit boek. Het is een old school politieroman, goed geschreven, spelend in de gore realiteit van het donkere leven aan de zelfkant, barstensvol cynisme en smerigheid. De beschrijvingen van lijken, bijbehorende rottende stukken vlees en wat dies meer zij, zijn uiterst accuraat en beeldend beschreven alsof de auteur er plezier aan heeft beleefd de smerige luchten uit het boek omhoog te laten walmen. Maar goed, elk realisme heeft zijn prijs. Het verhaal is ongelooflijk cynisch. En wat te denken van de gulle jongen, pooier Steve die zijn Kylie beloont met een Happy Meal omdat ze afgelopen nacht zo goed verdiend heeft?

Het barst van de mooie en minder mooie figuren in dit boek. Van de mooie Mevrouw Cruickshank tot dubieuze figuren als advocaat Sandy Moir-Farqueharson alias Sandy de Slang en regelrechte moordenaars als Brendan 'Chib' Sutherland. Ik heb wel het gevoel gekregen dat ik Aberdeen beter in mijn hoofd heb zitten dan Amsterdam.
Stuart Macbride is erg goed in het beschrijven van keiharde, kleurrijke figuren, veelal met een hilarische inslag - "Hij hield de lege lijkzak vast alsof het een warmwaterkruik was" - maar mist af en toe de noodzakelijke zelfbeheersing van het fine tunen. Het verhaal loopt dan wat stroever. Peanuts in feite.

Overigens, Macbride is op zijn best in het beschrijven van toestanden, vol van een deprimerende sfeer, verval, rotting en verwaarlozing. En dat geldt voor de ronduit smerige stadsdelen, de tot op de draad versleten burelen en nog veel erger voor de personen die daar werken en de boeven die ze moeten vangen. De ijzeren, ironische humor trekt alles weer in evenwicht. En gelukkig is er altijd nog Jackie Watson, de levensgezel van Logan McRae, de temperamentvolle agente met behoorlijk wat peper in haar prachtige lijf.
Tijd voor een bezoek aan Aberdeen.

Een dikke 4,5 sterren

Reacties op: Hard, en leuk ( 4,5*)

93
Dood kalm - Stuart MacBride
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners
E-book prijsvergelijker