Uitdagend epos

Mathieu Durey kan het nauwelijks bevatten. Zijn beste vriend en studiegenoot , Luc Soubeyras, de  man die hem zijn hele leven altijd overal net voor in  is geweest, heeft zelfmoord gepleegd. Door snel ingrijpen komt hij in een diepe coma terecht Het is ondenkbaar dat iets Luc de dood in kan hebben gejaagd. Luc hield een amulet in zijn vinders, een dof stukje metaal met de van aartsengel Michael,aanvoerder van de aartsengelen, vaandeldrager van Jezus Christus, driemaal zegevierend over satan. Een ding dat bescherming biedt tegen de duivel.

De toon is gezet.

Satan. De duivel. Het blijkt dat Luc zich op uitgebreide schaal heeft beziggehouden met met systematisch verzamelen van onverklaarbare, duivelse uitingen. Waarom? Mathieu is vastbesloten dit uit te zoeken en gaat op zoek naar de Duivel. Het antwoord is uitermate verrassend.

Via Lourdes komt hij terecht in het Vaticaan, waar zich, diep in de kelders een apart clubje  bezighoudt met al de mysterieuze moorden die regelmatig als wonderbaarlijke genezingen door het leven zijn gegaan.  

Het boek van 701 blz. staat bol van de ontwikkelingen. Het plot zit steengoed in elkaar en Jean-Christophe Grangé toont zich wederom een meester van de lange adem. Het boek zakt nergens in. Daarvoor zijn de ontwikkelingen te spannend en divers. De grote hoeveelheid aan personages, locaties en verwikkelingen leidt nergens tot overbelaste neurotransmitters.

Toch zijn er wel enkele kanttekeningen te plaatsen.

Het boek is geschreven vanuit perspectief van de ik-verteller. Jammer. Het verhaal is van een dergelijke grote omvang dat de aanwezigheid van een groter overzicht wenselijk zou zijn geweest. Gelukkig heeft Grangé zich niet of nauwelijks bezig gehouden met overdadige en zeurderige interne, beschouwingen en overpeinzingen. Hetgeen wederom duidt op zijn sublieme schrijverschap.
Wat mij, katholiek groot gebracht, zelfs op den duur ging irriteren was de alom aanwezige nadruk op het Rooms-katholicisme. Te vaak en te lang werd er gebeden etc.

Conclusie
Duivelseed is een uitdagend en zeer goed gedocumenteerd epos. En van een goede documentatie houden we. Uitdagend wat betreft omvang maar ook qua thematiek. Het ouderwetse begrip satan immers, komen we zelden tegen in thrillers. Grangé neemt je mee op een uiterst bizarre zoektocht, welhaast een odyssee, op zoek naar satan en de waarheid. Het boek is uitermate gevarieerd, biedt inkijkjes in tal van gebieden, is spannend en boeiend, want Grangé  kan geweldig vertellen. Het  is een thriller met enkele horror elementen. Want reken maar dat Jean-Christophe de hulp van de entomologen heeft ingeroepen om die legers in toom de houden.

De vertaling van Floor Borsboom is uitstekend te noemen. De Geus heeft zijn best gedaan om het boek in 2008 met een mooie harde kaft in de markt te zetten.