Prima debuut.!!

Volgens de flaptekst heeft bij de in 1947 geboren Leo Plantaz altijd de wens geleefd een boek te schrijven. Bij het lezen van detectives dacht hij wel eens, dit boek moet toch een andere draai krijgen. In zijn debuut krijgt hij die kans. Of dat gelukt is, leest u hieronder.

Inhoud.
Sjoerd Willink is zwerver èn alcoholist. Hij is aan lagerwal en aan de drank geraakt. Hij leidt een zwervend bestaan in het diepe zuiden van ons land. Een armzalige stinkende caravan is zo'n beetje zijn woonhol. Het doodzuipen was hem nog niet gelukt. Drie overvallers, waarvan er twee in meer of mindere mate gewond zijn gijzelen de man en dwingen hem naar een dokter op zoek te gaan. Hij is bekend in de omgeving en rijdt de criminelen naar een vrijstaande, afgelegen dokterswoning met twee bewoners: een op stervende liggende man en zijn uit Zwitserland overgekomen dochter, Anna, die de haar vader, een voormalig huisarts, verzorgt in zijn laatste dagen.
Onder de vier overvallers bevindt zich een jonge knaap, Pat, die duidelijk uit de toon valt qua gedrag en criminele inslag.

Conclusie.
De verhoudingen tussen de ontvoerders onderling en tussen ontvoerders en de gegijzelden worden op een markante manier uit de doeken gedaan. Daders en slachtoffers worden goed neergezet. Het verhaal speelt zich af tussen 6 en 23 februari. Gezien dit tijdsverloop ligt het voor de hand dat het Stockholmsyndroom een rol gaat spelen: de gijzelaars ontwikkelen een band met hun gijzelnemers. Maar dit aspect speelt in het verhaal slechts een heel beperkte, maar wel belangrijke rol.

De auteur maakt z’n debuut met deze thriller. En dat is te merken. Er moeten best wat kritische noten gekraakt worden over de overdaad aan details, die remmend kunnen werken op de voortgang van het verhaal. Een van de basisregels voor een schrijver is: niet te veel uitleggen. De lezer is meestal intelligenter dan de auteur denkt. En laat hem, de lezer dus, maar in het ongewisse. Het weglaten is net zo essentieel voor een verhaal als het onder woorden brengen en verantwoorden van alles wat er gebeurt.

De thriller krijgt een geweldige boost bij het in beeld brengen van een tweede verhaallijn. En dan blijkt dat vele zaken uit een ver verleden, doorwerken tot in het heden. Het deed mij hier en daar een beetje denken aan Maigret die zijn plots ook dikwijls een twist meegaf, gebaseerd op gebeurtenissen in het verleden. Het is een klassieke triller derhalve. Vanuit het perspectief van de drie partijen, daders, slachtoffers en rechercheurs, wordt de zaak op de voet gevolgd. En dat gebeurt op basis van een spannende en goed omschreven verhaallijn.
Deze thriller zou zo maar de basis kunnen vormen voor een uitstekend Tatort script.

3,5 à 4 sterren, afgerond 4 sterren.