Een mooie aanwinst voor de historische fictie.

Het is het einde van de negentiende eeuw en in de dorpjes Arden en Grindley staat het mijnwerkersleven centraal. Als man word je na de basisschool de mijnen in gestuurd en voor een vrouw is er geen andere toekomst weggelegd dan te trouwen met een mijnwerker. De mijnen zijn in handen van de rijke families Sedgewick van het landgoed Silvermoor en Barridge van Heston Manor. De dan nog jonge Josie en Tommy groeien op in de dorpen en komen elkaar op een zondag tegen. Vanuit hun eerste ontmoeting ontstaat er een prachtige vriendschap dat ze leidt naar een bijzonder geheim, onverwachte vriendschappen en de mogelijkheid de verwachtingen te doorbreken en je eigen toekomst te kiezen.

Tracy Rees neemt ons in haar roman Het geheim van Silvermoor mee naar de mijnwerkerscultuur van de negentiende eeuw. De Nederlandse vertaling is verzorgd door Karien Gommers. Tracy Rees won met haar werk de Richard and Judy Search for a Bestseller-Competition.

Rees neemt ons aan de hand van de jonge Tommy en Josie mee door de verschillende lagen van de mijnwerkersbevolking. Je leert de werkgevers kennen: de adel, en de verschillen tussen de edellieden. Je leert waarom jongens al vroeg de mijn in gaan en hoe het mijnwerken dagelijks als een juk op de schouders van de mannen en vrouwen steunt en je leert hoe moeilijk het is om uit dat juk weg te breken.

Josie en Tommy zijn personages waar je je heel makkelijk in kan leven. Ze sluipen snel je hart binnen en houden je tot het einde van het verhaal bij je. Waar zij groeien groei jij mee. Waar jij onbegrip voelt voor situaties voelen zij dat ook. Rees is heel trouw gebleven aan de groei van haar personages: niet alles gaat voor de wind en ze leren met vallen en opstaan. Ook de bijpersonages zijn stuk voor stuk interessant en voelen als een waardig onderdeel van het verhaal. Ze steunen de ontwikkeling van de hoofdpersonen en worden niet gebruikt als opvulling maar juist als inspiratie.

Het geheim van Silvermoor is onderverdeeld in drie stukken en wisselt qua hoofdstukken af: je leest en beleeft het verhaal door de ogen van Tommy en door de ogen van Josie. Het taalgebruik is goed, Rees maakt weinig gebruik van opsmuk en onnodige versieringen maar zet juist een prettig te lezen verhaal neer. Ze houdt je aandacht erbij en weet je van begin tot einde geboeid te houden. En dan maakt het ook eigenlijk niet uit dat sommige stukjes van het verhaal een tikje onwerkelijk overkomen.

Lucinda Riley heeft wel gelijk gekregen met haar uitspraak dat Tracy Rees de meest opvallende stem in historische fictie is. Rees heeft de lezer meegenomen naar Silvermoor om een realistische schets te maken van het leven in en om de mijnen van Engeland en leert ons dat het helemaal niet erg is om je droom na te leven, daar over na te denken en de twijfelen aan je bestaan:

In die periode werden we opgeschrikt door een vreselijk bericht. Arnold Moore, een jongen uit ons dorp, was na een explosie omgekomen door koolmonoxidevergiftiging. De kleine Benny Larkin moest terug de tunnel in om hem eruit te slepen, maar Arnold was al dood en Benny iverleed eveneens. Twee jongemannen uit ons midden weggerukt. Twee families getroffen door een groot verlies. En in de kerk beweerde predikant Tawney dat ze voor een goede zaak waren gestorven. Was dat zo? Was dat écht zo? - de gedachten van Tommy, blz 170