Wel weer dezelfde stijl, maar...

Mijn verwachting van dit boek was al iets minder hoog, want hoe kan 'De schaduw van de wind' nog worden overtroffen. De stijl en vooral de sfeertekening blijft gewoon fantastisch, ook dit tweede boek van het vierluik 'Het Kerkhof der Vergeten Boeken' deed mij geheel opgaan in een soort magische, coconachtige belevingswereld, ik werd als lezen als het ware opgeslokt in het verhaal, weer in een mistig, motregenachtig (mijn gevoel) Barcelona, afspelend in donker tijdsgewricht. Maar jammer genoeg werd voor mijn het boek uiteindelijk te duister/zwart en vooral niet meer te volgen en te bizar, echt heel jammer want de opbouw van het boek en en de ontwikkelen in het verhaal blijven tot het eind meeslepend en ontzettend spannend.
Door de belachelijk bloederige eind race van het boek meer een soort geforceerd happy end, toch geen 5 sterren. Een iets te intelligent bedoelde geforceerde eind afwikkeling.