Demonen hebben verschillende gezichten, maar welke is de gevaarlijkste?

Er zijn veel mogelijkheden waarop je als mens gegijzeld kunt worden door je demonen. Dat dit van kwaad tot erger kan gaan, blijkt in dit derde boek van Mattias Edvardsson. Net als in zijn eerdere boeken is de invloed van familie een centraal thema.

Bill rouwt nog om zijn overleden vrouw van wie hij en zijn dochter financieel afhankelijk waren. De rekeningen stapelen zich op, geld ligt soms voor het grijpen en als je het daarna kunt vermeerderen door te gokken…
Karla vecht tegen de manipulatie door haar drugsverslaafde moeder. Ze kreeg als jong meisje al te maken met geldzorgen zag manieren om koste wat kost aan geld te komen. Ze wil hier graag van los komen, maar of dat lukt?
Jennica’s is als kind getekend door haar vreemdgaande vader. Ze wantrouwt mannen om die reden. En toch is het haar karma om telkens juist dat soort mannen te ontmoeten en bedrogen uit te komen. Totdat ze Steven Rytter tegenkomt en denkt eindelijk goed af te zijn.

Interessant gegeven is dat Karla haar stinkende best doet om toegelaten te worden tot een rechtenstudie. Maar wat is rechtvaardig? Het antwoord op die vraag laat zich oprekken. En eenmaal een grens over begint de spiraal voor betrokkenen een neergaande beweging te maken.
Demonen hebben verschillende gezichten, maar welke is de gevaarlijkste?

De cover van het boek raakt kant noch wal. Het lijkt het idee van een scandi thriller uit te moeten dragen. Maar het verhaal speelt zich af in universiteitsstad Lund en heeft niks met een onherbergzaam landschap van doen. Het verhaal ontvouwt zich vanuit de wisselende perspectieven van Bill, Karla en Jennica. Tussendoor zijn er korte fragmenten uit de politieverslagen. Wie spreekt de waarheid en wie niet? De korte hoofdstukken nodigen uit tot vlot doorlezen.

Al met al een mooi opgebouwde psychologische thriller in de categorie domestic crime. Het is een boek waar je nog eens rustig over kunt nadenken. Wat moet je nu geloven? Wat is waar en wat is schijn? Het geheel is bewust niet helemaal dichtgetimmerd zodat je deels je eigen conclusies uit de gegeven feiten mag trekken. Evenals in de realiteit ligt de waarheid wel vaker in het midden danwel blijft die in het duister.

Overigens noemt de auteur zelf het boek in zijn dankwoord een roman. Begrijpelijk, want het is geen superspannend verhaal. Wel is het intrigerend hoe zich alles ontwikkelt. De kracht van dit boek zit in de psychologische uitwerking en het nadenkertje dat je eraan overhoud. Je wilt weten wat er nu uiteindelijk is gebeurd waardoor het tot een tragedie is gekomen en door wie.

“Het zou nog vele jaren en bittere gevechten met mijn demonen duren voordat ik mezelf vrijvocht.”