Vertelplezier!

In het Gezoem van bijna alles volgen we de dromerige en springerige Cato, docente filosofie. Cato dartelt door het leven. Van tiener tot dertiger grijpt ze alle kansen die het leven haar schenkt met beide handen aan. Cato’s gedachten staan nooit stil, in haar hoofd zoemt het voortdurend.

Totdat het boek een sprong maakt in de tijd, Cato heeft zich gesetteld op een verlaten eiland. Ze rouwt om een enorm verlies en het gezoem is een sonore toon geworden. Welk drama heeft Cato doen verstommen? In eerste instantie word je als lezer op het verkeerde been gezet. Want Cato, dromer als ze is, heeft een enorme fantasie. Deze verbeelding is ook haar kracht is, want stelt haar in staat om haar impasse te doorbreken. Hoe? Lees dit boek om het zelf te ervaren. Cato schrijft ook nog een brief met verstrekkende gevolgen. Hiermee ontstaan er onafgewerkte draadjes, het lijkt alsof de schrijfster net iets te veel in één boek heeft willen vertellen. Of heeft ze hiermee het dromerige en creatieve karakter van haar protagonist willen benadrukken?

Ondanks de zware problematiek las ik een lichtvoetig boek. Creatief geschreven, stijl en plot vormen een mooi geheel. Originele taalvondsten deden me regelmatig glimlachen. Ik las ook een hoopvol boek, over veerkracht die uit je tenen kan komen. Fantasievolle, rijke taal. Een pareltje!