Wat een leesfeest weer!

Ben je fan van de psychologische thriller? Pak dan zeker dit boek op want met de psyche gaat zo her en der behoorlijk wat gebeuren en ook je eigen denkwerk wordt prachtig op de proef gesteld!

Hoeiii wat een aftrap. Na een teaser van een quote by The Talking Heads volgt een schuin gedrukt gedeelte dat kippenvel bezorgt. Dit is afschuwelijk maar dit is tevens ook niet best mensen. Daar hoef je weinig mensenkennis voor te hebben. En zoals het hoort: later landt dit stukje uit 1997 volledig, en hoe. Maar dan ook weer anders dan je dacht, volg je me nog?

De schrijfstijl is echt Yvonne Franssen. Dik plusplunt wanneer het zo herkenbaar en eigen is. Het is prima en prettig te lezen en toch ook doorspekt met hele mooie extra geformuleerde zinnen. Hoofdonderwerp is uiteraard de verdwijning van baby Oscar en van daaruit waaiert het met een kundige opzet uit naar gevarieerde personages en een aantal lijnen die je steeds verder het verhaal in trekken. Neem Ilse zelf. Is de paniek na de verdwijning groot genoeg? Is het verdriet oprecht? Een echtgenoot waarvan je denkt: wat doet die man überhaupt nog bij je? En hoezo gedraagt hij zich zo achterlijk op de plaats delict?

Bruggetje: plaats delict brengt politie met zich mee en een vader en zoon die daar met elkaar werken. Ow jonges wat wordt dit sterk neergezet! Dit staat als een huis en brengt je als lezer aan het wankelen. Niet alleen deze relatie onderling, ook relaties op de zijlijn nemen langzaam maar zeker een plek in, maar welke plek? Laten we het over de moeder helemaal maar niet hebben! Résume: Slachtoffers, rechercheurs, gezin, familie, randfiguren die rollen spelen tot het naadje en het randje en dan de grote hamvraag: Wie is de dader en wat is er gebeurd met Oscar?

De weg naar het antwoord is best een complex geheel en er komen diepe geheimen en gebeurtenissen boven water die je wel en ook zeker niet aan ziet komen. Het blijft onderhoudend en wanneer ik denk: kom maar doorr, gaat het dan ook richting duidelijkheid.

En hoe. Wat een plot maar wat een een ge-wel-dig einde. Whaaaaaaaaa.

Conclusie:

De geur van narcissen zal nooit meer hetzelfde zijn.

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4

Plot: 4

Spanning: 3.5

Leesplezier: 4

Psychologie: 4.5

Vier stralende sterren voor Oscar.

Karin Meinen - Samenlezenisleuker