Stervensbegeleiding is ook geboortebegeleiding

Dit kleine, makkelijk in de hand liggende boekje, vind ik een aanwinst voor degenen die in contact staan met mensen in de palliatieve fase maar zeker ook voor geïnteresseerden in het onderwerp. Nadenken over het leven, sterfelijkheid, de laatste fase, de dood en een eventueel leven na de dood zijn existentiële vragen van de mens.
Hans Stolp spreekt in dit boekje voornamelijk vanuit het esoterisch christendom en spreekt als zodanig uit dat de dood niet het einde is, wel van het fysieke lichaam, maar dat met het afleggen van het fysieke lichaam de geboorte plaatsvindt van de Geest.
Stervensbegeleiding is zo ook geboortebegeleiding…
Hij omschrijft de dood als een overgang of doorgang naar die andere kant. Hij gebruikt mooie omschrijvingen als; het land aan de overkant, de lichtwereld, de wereld van de geest.´ Hij vertelt dat in het esoterisch christendom gesproken wordt over drie lichamen; het fysieke en twee geestelijke lichamen; het etherische en het astrale lichaam (ook wel de Ziel genoemd). We dragen ook de Geest in ons (ons Goddelijke, hogere Zelf). Hij neemt ons mee in de palliatieve terminale fase en wat de stervende meemaakt tijdens het sterven zelf en vlak erna… Als je niet bekend bent met deze materie is dit een pittige kennismaking en zal je deze stof wellicht een paar keer moet herlezen. Met de huidige ontkerkelijking zien meer mensen de dood als een einde. De vraag naar euthanasie neemt toe want het eigen beslissingsrecht van de mens is een hoog goed. Waarom zou je het lijden laten voortduren? Euthanasie wordt veelal gezien als een daad van barmhartigheid. Hans Stolp gaat hier dieper op in en pleit voor ook een andere zienswijze met betrekking tot de discussie van euthanasie. Immers, in het esoterisch christendom, wordt ons lijden niet als zinloos gezien, maar behoort tot de lesstof die ons in dit leven wordt voorgelegd. Lesstof die ons wil helpen om te groeien in liefdeskracht. Hij haalt regelmatig Elisabeth Kübler- Ross aan (Zwitsers-Amerikaanse psychiater, 1926 – 2004). Zij is beroemd geworden om haar pionierswerk rond stervensbegeleiding en de verschillende fasen van rouwverwerking. Zij geeft aan: De laatste lessen die mensen eventueel leren in hun hoe dan ook kortstondige bestaan zijn die welke zij ervaren rond het bewuste (en soms ook inderdaad langdurige) stervensproces. Het is immoreel deze ervaringen, waaraan mensen soms meer inzicht en vermogens tot liefde en wijsheid opdoen dan aan hun hele voorgaande leven, aan iemand te ontnemen.´ Blz. 129/130.
Bij een goede palliatieve zorg neemt de vraag naar euthanasie af.
Hans Stolp houdt overigens geen pleidooi tegen euthanasie maar trekt het onderwerp breder vanuit het esoterisch christendom maar ook vanuit bijvoorbeeld het boeddhisme.
Al met al een interessant boek, een boeiend onderwerp en met alle noten achterin kun je nog veel meer lezen aangaande dit onderwerp.