Lezersrecensie
Mooi thema, wat je niet vaak ziet in boeken
Elena moet verhuizen en heeft daar helemaal geen zin in. Ze moet weg van haar school, maar ook weg van Jenny, haar beste vriendin. Wanneer ze in haar nieuwe omgeving is, moet ze ook nog eens naar een oude tante die ze niet eens kent! Gelukkig is het bij tante Nannie leuker dan ze had verwacht en blijkt er toch ook nog een buurjongen te zijn die haar misschien wel bevalt. Eigenlijk blijkt alles anders te zijn dan ze had verwacht.
‘Een verse start voor ons allemaal!’ zegt mama nu weer hardop op een toon die net te blij is. Ik heb geen verse start nodig, maar als kind schijn je daar niks over te zeggen te hebben. Dus daar gaan we, met z’n drieën plus mijn mottige cavia. Ik wilde een ratje, maar mijn ouders vonden een cavia verstandiger. Zeiden ze. Volgens mij waren ze vergeten dat ik een ratje wilde. En ik verdenk ze er ook van dat ze het verschil niet weten tussen een cavia en een rat. Ook niet tussen een chihuahua en een eekhoorn trouwens, als het erop aankomt. Maar goed, ik kreeg dus dit beest, als een soort van ‘sorry dat je van school moet’-offer.
Acht dagen rotzomer is een boek dat al een tijdje op mijn To Be Read stapel lag. Ik had er al veel moois over gelezen, maar kon me niet echt ertoe zetten om het boek te pakken. Dat komt doordat ik de voorkant niet zo spannend vind. Uiteraard snap ik dat een boek niet beoordeeld kan worden door zijn uiterlijk, maar dit hield me tegen. Nu ik het boek heb gelezen, snap ik eigenlijk niet waarom ik hem niet eerder erbij heb gepakt. Het verhaal is erg mooi. Mooie thema’s, zoals verhuizen, pesten, maar ook bijvoorbeeld zelfbeschadiging komen erin voor. Het verhaal is niet voorspelbaar, daarom blijf je maar doorlezen. Het enige wat ik jammer vind is dat het thema zelfbeschadiging niet meer uitgebreid is beschreven. Ik had graag geweten waarom de hoofdpersoon dit deed. Maar goed, dat is mijn bescheiden mening. Toch ben ik erg blij dat ik het boek heb gelezen. Ik zou wel wat vaker een boek met thema zelfbeschadiging willen zien, aangezien er vele kinderen, maar vooral jong volwassenen hiermee kampen. Heb jij dit boek al gelezen? En wat is jouw mening hierover?