Statig, maar met weinig diepgang

Dit deed het hem niet voor mij. Sebald is in mijn ogen hét toonbeeld van een rasechte prozaïst die zijn hele leven lang vond dat hij (ook) moest dichten. Je ziet het terug in zijn gedichten: het is gewoon (keurig klassiek) proza maar
met raar geknipte
zinnen waar dan
hoegenaamd
diepere betekenis uit
spreekt.

Uiteindelijk is Over het land en het water een onberispelijke dichtbundel vol mooie en statige beelden, maar met weinig diepgang. En ik zoek diepgang in poëzie (dit zijn allemaal mijn meningen, laat me met rust).