We zijn verdwaald

Als Kims vader het gezin verlaat om in India verlichting te zoeken, plant hij in haar een diepgeworteld wantrouwen tegenover spiritualiteit en laat hij haar achter met een hoofd vol vragen waarop ze geen antwoord krijgt. Jaren later waagt Kim zich toch aan een reis naar India, samen met haar vader, in de hoop de kloof tussen hen te overbruggen. Van de zonovergoten stranden van Goa tot een afgelegen ashram in het zuiden: zal Kim daar eindelijk de antwoorden vinden die ze al zo lang zoekt?

Manon Duintjer schetst het verhaal van een kind dat een last draagt die te zwaar is voor haar schouders. Wat mij het meest raakte, zijn de indringende passages waarin Kim zich schaamt voor haar vader, zorgt voor haar moeder, geen kant wil kiezen, en angstig is dat haar ouders ruzie zullen maken of dat haar vader zal hervallen. De rode draad, parentificatie en de onmogelijke keuze tussen twee ouders, is sterk en raakt.

Het boek biedt een mooie inkijk in India: de prachtige natuur, de magie maar ook de armoede, het kastenstelsel, en de wereld van goeroes en ashrams. Fijn is dat Duintjer af en toe wat humor brengt in het vreemde spirituele wereldje. Maar de vraag blijft: Waarom geven verstandige mensen zich eraan over? Het voelt alsof Kim’s reis geen echte antwoorden biedt. En waarom verliest ze plots haar kritische blik? Wat leert ze uiteindelijk? Het blijft allemaal wat onduidelijk.

De compositie is mooi: een afwisseling tussen heden, kindertijd, en de reis zelf, met een verhaal-in-het-verhaal over de liefde van Bimal en Leela. Toch vragen de tijdsprongen aandacht, en is niet altijd duidelijk of een scène een droom of werkelijkheid is, wat soms verwarrend is.

Het onderwerp sprak me aan: hoe bescherm je je kind tegen de bagage die je zelf meedraagt? Zijn ouders zich bewust van wat ze bij hun kinderen neerleggen? “We zijn verdwaald” heeft sterke momenten en een boeiend thema, maar blijft toch wat aan de oppervlakte. Het leest vlot, maar de veelheid aan thema’s en het open einde maakten het voor mij iets minder overtuigend. Een boek met potentie, dat het voor mij net niet helemaal was. Voor lezers die houden van een boek dat stof tot nadenken en een interessante inkijk in een complexe gezinsdynamiek biedt.