Heerlijke feelgood, voelt als thuiskomen..

Niet te filmen is het derde en laatste deel in de Boekencafé serie en is wederom een heerlijke feelgood met een fijne diepgang.

Teruggaan naar het Boekencafé voelt als thuiskomen…. Daar waar deel 2 om Lauren draaide lezen we nu over Melanie, Abbey en Jurre.

Deze drie personages vinden hun toevlucht in het Boekencafé. Abbey was ooit een succesvolle actrice, maar sinds ze reuma heeft blijft ze het liefste weg van alles wat daarmee te maken heeft. Melanie zoekt vooral de rust op naast haar drukke leven als uitgever en Jurre is op zoek naar stabiliteit. Ze worstelen allemaal met hun eigen dingen, maar voor allen geldt dat hun toekomst zo onzeker lijkt. Gaan ze hier hun weg in vinden? Ze kunnen toch niet altijd in het Boekencafé blijven?

Ook dit laatste deel is weer zo genieten. Anne West neemt je moeiteloos mee in een verhaal van verlangen, onzekerheid en warmte. Dit allemaal is zo voelbaar tijdens het lezen van het verhaal en dat weet de schrijfster sterk neer te zetten. Je leest lekker vlot door het verhaal door de aangename schrijfstijl.

De setting van het Boekencafé voelt meteen vertrouwd en de steun die de personages vinden bij elkaar voelt enorm warm. Hun weg naar acceptatie en geloven in jezelf is een mooie rode draad door het verhaal heen.

‘Je bent een echte vriend voor me. Dat was jij ook toen ik dat heel hard nodig had. Dat vergeet ik niet. ‘

Ook deze keer voelen de personages zo echt en zorgt de diepgang ervoor dat het verhaal naast heerlijk weglezen ook interessant blijft. Je blijft erin lezen totdat je het einde nadert. En eigenlijk wil je dan nog geen afscheid nemen. Er spelen zich vast nog veel meer verhalen af rondom dit boekencafé toch? Ik ga Lauren en haar mensen gewoon missen hoor!

‘We weten dus van elkaar dat we niet perfect zijn.’