Meeslepend verhaal dat inkijk in de dovengemeenschap geeft

De afgelopen dagen las ik 'Zoals onder water', een boek dat mijn aandacht trok vanwege de prachtige cover en het interessante onderwerp. Het biedt een bijzondere inkijk in de dovengemeenschap, geschreven door Sara Novic, die zelf deel uitmaakt van deze gemeenschap.

Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende personages en draait om de dreigende sluiting van een dovenschool. De hoofdpersonages zijn goed uitgewerkt, zoals het schoolhoofd February, de nieuwe leerling Charly en Austin, die uit een dove familie komt. Elk hoofdstuk begint met een duidelijke aanduiding van het personage waar het over gaat.
De opmaak van het boek is iets anders dan normaal, maar dat stoorde me niet. Er zijn tussendoor ook lessen over gebarentaal en geschiedenis, maar op een gegeven moment vond ik dit te veel en begon ik het over te slaan.

Het is een 'coming of age' verhaal waarin de hoofdpersonages allemaal hun eigen problemen hebben. Het behandelt onderwerpen als erbij horen, cultuur, gebarentaal, de effecten van een implantaat, liefde, verbondenheid, vriendschap en verlies. De schrijfstijl van Sara Novic is vlot, beschrijvend en meeslepend met korte zinnen en snelle overgangen. Een intrigerend en leerzaam boek, hoewel ik een enkele wending een beetje extreem vond, maar het is natuurlijk fictie. Het verhaal wist me te pakken en bleef het nog even in mijn gedachten hangen, want de volgende dag dacht ik er nog aan.

“Haar zijn was er stilzwijgend, haar potentiele gedachten en de gevoelens die door haar lichaam stroomden, de woorden voor alles wat ze kende en die die ze nog niet kende, het bestond allemaal al in haar vingertoppen.”