Je.kunt.nooit.weten

Het boek vertelt vanuit Norman en zijn moeder, Sadie. Na het verlies van zijn beste vriend, Jax, maakt Norman met zijn moeder een stedentrip. Deze trip komt in plaats van het vijf jaren plan dat hij met Jax gemaakt had. Sommige hoofdstukken lazen heerlijk weg, maar bij andere hoofdstukken miste ik dit gevoel. Ik heb het uitgelezen omdat ik wilde weten of de doelen bereikt werden. En omdat er toch regelmatig een fijn hoofdstuk tussen zat. De hoofdstukken van Sadie waren soms wat warrig. De gevoelens van rouw gemis en onmacht werden wel zeer mooi omschreven.
Sommige scènes waren volgens mij meer geschikt als filmscript dan als boek. Zoals bijvoorbeeld de vinger van Leonard.
Achteraf zag ik dat het boek een meerjaren plan was, misschien is dat de reden dat het boek niet overal hetzelfde leest. Schrijfstijl is in de jaren misschien veranderd.