Een leuk kinderboek!

Thema’s: goochelen, humor, vriendschap, ruzie
Content Warnings: angst, rouw

Beoordeling: 3 uit 5 sterren

Samenvatting:
Puk droomt ervan om goochelaar te worden en als op school de gelegenheid van een talentenjacht zich voordoet, staat ze natuurlijk te springen! Er is één klein probleem: Puk kan niet goochelen. Puk kent niemand die kan goochelen en er is ook geen goochelschool. Gaat het haar lukken dit om voor de talentenjacht toch te leren?

Recensie:
Laat ik vooropstellen dat ik dit absoluut geen slecht boek vond, het verhaal zelf was alleen helaas niet zo mijn ding.
Te beginnen bij de lay-out: ik vind de werken van Rik en Federico er altijd zo ontzettend leuk en vrolijk uitzien en dit boek valt zeker binnen dat rijtje! De cover is lekker kleurrijk en vrolijk en de illustraties in het boek passen goed bij de gebeurtenissen in de hoofdstukken. Daarnaast zijn de hoofdstuktitels ook versierd en dat maakt het gewoon al net iets meer een feestje om te lezen!
Daarnaast maken de fijne schrijfstijl en de korte hoofdstukjes dat het boek erg lekker wegleest. Ik had het boek binnen een uurtje uit en dat is toch weer een uurtje lekker ontspannen en even in een boek duiken, dus dat is sowieso een positief puntje.
de thema’s in het boek vond ik erg positief. Sowieso heb ik eigenlijk nog niet eerder een fictief boek voor kinderen over goochelen gezien, dus qua originaliteit scoort dit boek al hoog bij mij. Daarnaast bespreekt het ook nog eens belangrijke thema’s als het overlijden van een ouder en het hebben/overwinnen van angsten, wat ik erg belangrijk vind in kinderboeken. Zulke onderwerpen worden vaak een beetje uit de buurt gehouden van kinderen om ze ertegen te beschermen, terwijl ik juist denk dat dit soort onderwerpen bespreekbaar zouden moeten zijn. Dit hoeft absoluut niet zwaar of heel emotioneel beladen te zijn en dit boek is daar een goed voorbeeld van.
De personages vond ik ook erg leuk. Ze waren allemaal wat ‘extreem’ in hun doen en laten (erg overduidelijk bepaalde karaktertrekken), maar dat maakte het ook juist wel makkelijk om ze beter uit elkaar te houden. Verder kom je niet heel erg veel over ze te weten, omdat het maar zo’n kort boekje is, dus die ‘extreme’ karaktertrekken zijn ook wel nodig voor het uit elkaar houden van de personages.
Hetgeen wat me dus niet zo aansprak was het verhaal zelf en dat vond ik erg jammer, want ik ben eigenlijk altijd echt wel fan van de boeken van Rik en Federico. Ik denk ook niet dat het zo zeer aan hen ligt, maar meer aan mezelf. Talentenjachten willen winnen is best vaak een groot thema in jeugdwerken (boeken, films, series, etc.) en ik denk dat ik daar (met mijn 21 jaar, zoals ik al zei, het ligt vooral aan mij) gewoon al iets te veel van gezien heb. Het verhaal voelde gewoon erg voorspelbaar aan, omdat de meeste werken over een talentenjacht dezelfde verhaallijn hebben en deze sloot daar bij aan. Ook vond ik het personage van Fleur heel heftig in haar gedrag, zonder duidelijke aanleiding (je krijgt wel uitleg achteraf, maar dan nog vond ik de reactie eigenlijk te heftig) en had ik wat moeite met de herhaling in het verhaal. Dit was bedoeld als humoristische ondertoon, maar voelde eerder wat geforceerd aan.
Conclusie:
Ondanks wat kleine minpuntjes, zou ik dit boek aanraden en dan zeker aan kinderen. Zoals eerder al benoemd, ligt het echt aan mezelf en niet aan de makers van dit boek dat het verhaal me niet zo aansprak, maar kinderen die weinig over talentenjachten hebben gelezen of gezien, vinden dit waarschijnlijk wel een stuk leuker. Ik heb nog één boek van Rik en Federico op mijn leeslijstje staan, maar deze ga ik zeker binnenkort lezen, want het zijn – ook voor volwassenen – erg vermakelijke boeken!