Laten we wat meer geloven in elkaar en in onszelf

Ik had nog niet eerder een boek van Hinke van Abbema gelezen dus ik was erg benieuwd naar deze voor mij nieuwe schrijfster. Ik had enkele goede recensies voorbij zien komen van haar debuut en was dus benieuwd of haar nieuwste boek iets voor mij zou zijn. Na het lezen van de kaft trok dit boek mij voornamelijk aan door de mix van culturen en geloofsovertuigingen en hoopte ik nieuwe inzichten op te kunnen doen over zowel de Islam als het Christendom.

De schrijfstijl zorgt ervoor dat dit boek lekker vlot weg leest. Ook is het erg fijn dat het verhaal om en om verteld word door Aicha en Sara. Hierdoor ontstaat een fijne dynamiek in het verhaal waarbij je als lezer beide personages beter leert kennen. Ook de verwijzingen naar Billie Eilish liedjes aan het begin van elk nieuw stuk vind ik goed gekozen en de gebruikte stukjes paste ook echt goed bij het verhaal.

Aicha en Sara worstelen zich zo goed en kwaad als het kan door het leven. Sara heeft een gecompliceerde relatie met haar ouders en merkt steeds vaker dat depressieve gedachten de overhand lijken te nemen. Aicha daarentegen worstelt veel met haar toekomstbeeld en lichaamsbeeld tot op tekenen van een eetstoornis aan. Beide personages maken een mooie groei door naarmate het verhaal vordert en vinden zowel hulp bij elkaar als bij de mensen om hun heen.

Dit boek bevat enkele erg belangrijke thema’s zoals het omgaan met cultuurverschillen, vriendschap struggles en de druk die wordt gecreëerd door ouders, familie of de samenleving om een vast pad te volgen in je leven. Aicha en Sara merken dat hun geloofs- en levensovertuigingen op sommige punten botsen maar leren uiteindelijk dat er veel meer overeenkomsten bestaan zolang je maar goed genoeg kijkt. Ook leren ze zichzelf te accepteren en blij te zijn met wat ze hebben in plaats van te kijken naar anderen: ‘’Het is onzinnig, hé, te willen wat een ander heeft. En dan nooit blij te zijn met wat je zelf hebt.’’

Ik kan niet anders dan concluderen dat dit een prachtig boek is met een ontzettend belangrijke boodschap. Als we ervoor openstaan kunnen we zoveel mooie dingen van elkaar leren ook al lijken de verschillen in het begin misschien nog zo groot en onoverbrugbaar: ‘’Natuurlijk veroorzaken de verschillen onrust en strijd, maar dat komt gewoon omdat mensen bang zijn voor wat ze niet kennen. We moeten de verschillen vieren.’’