Lezersrecensie
Vleesrace
Degelijke roman over een periode waarin zeilschepen het langzaam maar zeker moesten afleggen tegen stoomschepen. De Industriële Revolutie is op stoom. Spil in het boek is de stugge Hollandse kapitein Marinus Pipping die blij is als-ie het ruime sop kan kiezen met zijn klipper De Gazelle en kan ontsnappen uit het benauwende en gereformeerde Dordrecht.
Leuk is ook hoe schrijver Gerrit Barendrecht een ontwikkeling in het verhaal invlecht waarbij je nooit hebt stilgestaan: het vervoer van vlees en andere bederfelijke waar per vriesschip. De ijskast was er toen nog niet.
Op verschillende plekken in de wereld wordt daarover nagedacht, wat uiteindelijk leidt tot een race met als inzet wie als eerste het vlees vanuit de andere kant van de wereld onbedorven kan afleveren in Europa
Pipping moet met zijn zeilschip Gazelle schapenbouten vervoeren van Sidney naar Londen. Het stoomschip Paraguay is met rundvlees onderweg van Buenos Aires naar Parijs. Wie overwint alle technische problemen en stormen onderweg om als eerste aan te tikken? En tussen alle bedrijven door ontvlamt Pipping ook nog eens voor een Londens hoertje…
Het boek is goed geschreven, maar komt langzaam op gang. De vleesrace maakt het spannend, de liefdesaffaire is smeuïg. Pippings wedervaren aan de wal en de problemen met zijn schoonfamilie doen een beetje streekromanachtig aan. Maar het plot is origineel en vooral de beschrijvingen van een zeilschip in een vliegende storm zijn geweldig. En om een indruk te geven van die tijd: terloops komen ook nog de eerste typmachine en de telefoon in kinderschoenen voorbij…