Born with Cadbury

Jonathan Coe heeft zijn schrijverskunde meermaals bewezen. Met name zijn Middle-England-trilogie
vond ik prachtig, maar hij heeft ook mindere werken geproduceerd. Deze is wel weer de moeite
waard. Hij beschrijft het reilen en zeilen van een aantal mensen die begint met hun leven op het
einde van WOII in Bournville. Bournville is een speciale wijk in Birmingham, zoals we in Nederland
Heveadorp kennen, maar hier was de Cadbury-chocoladefabriek gevestigd en woonde het grootste
deel van de daar werkenden. Cadbury, leer je ook uit dit boek, is begonnen door een Quaker-familie.
De mensen om wie het gaat leven in betrekkelijke rust en redelijk well-to-do “ouderwets” in de
Cadbury-gemeenschap, leven naast en met elkaar, kennen hun sterke en zwakke punten en
ondergaan dat wat er in de buitenwereld gebeurt op hun eigen manier. Coe neemt dan een aantal
ijkpunten in de geschiedenis -het einde van WOII, de kroning van Elizabeth II, Charles die Prince of
Wales wordt, het huwelijk van Charles en Diana, de dood van Diana, de Brexit en uiteindelijk de
corona-pandemie- en beschrijft dan wat er met de verschillende mensen uit Bournville en hun
nazaten gebeurt, gebeurd is en hoe ieder van hen op zijn of haar eigen manier met de
gebeurtenissen omgaat of zich ermee verstaat. Waarbij Coe dus probeert alle meningen en
overtuigingen wat ruimte te geven (rechts-nationalistisch tot uiterst links, hetero-homo, rijk en arm,
patjakker en edelman) hetgeen een mooie doorsnede der samenleving op verschillende tijdstippen
oplevert. Hierbij kan Coe niet verhelen dat hij zelf het koningshuis een verouderde instelling vindt en
dat hij een forse hekel heeft aan een zekere Boris Johnsson. Aangenaam leesvoer.