Makkelijk lezen

Lang geleden dat ik iets van French gelezen heb; en trouwens ook een hele tijd terug dat ik een “literaire thriller” tot mij nam. Het genre vermocht mij niet meer te boeien. Waarom niet eigenlijk, dacht ik bij mezelf; zo'n 15 jaar geleden verslónd ik de Connely's, French's, Cobens, Ellroys en wat dies meer zij. Dus waagde ik een nieuwe poging. Ik begrijp best dat ik dit “vroeger” aangenaam leesvoer vond; je ziet de op dit verhaal gebaseerde Tv-serie zó voor je. Opbouw van het verhaal is zoals het hoort. Maar: de plot is erg voorspelbaar, en de verwikkelingen zijn vaak erg gekunsteld. Los daarvan leest het zeer vlot weg, maar ik vraag me nu in alle gemoede af waarom dit nu in hemelsnaam “literair” genoemd wordt. Dát is het echt niet. Laten we het er maar op houden dat ik dit genre ontgroeid ben…