American Odyssey

Mooi verhaal van de schrijver van wie ik eerder Graaf in Moskou heb gelezen. Zoals ook in dat boek vind ik het verhaal, de beschreven gebeurtenissen prachtig. Het doet me op dat vlak met name aan de eerste boeken van John Irving denken (hoewel ik “Garp” en “De regels van het Ciderhuis” eenzame klasse vind; ik schreef ook “doen denken aan”). Towles beschrijft een ongewisse reis van Emmet Watson van 18 jaar samen met zijn broer Billy van 8 jaar over de Lincoln Highway (die het uiterste westen en oosten van de Verenigde Staten met elkaar verbindt) in 1954, op zoek naar hun toekomst (en hun moeder?) in San Francisco. Een odyssee, dus. Dat is duidelijk ook de opzet van dit boek. De broers krijgen onvermoede reisgenoten (Duchesse en Woolly) met hun eigen reis- en levensdoelen en ontmoeten op hun tocht veel andere menselijke obstakels die vergelijkbaar zijn met bv Circe, de cycloop en zo verder in het klassieke Homerusverhaal. Prachtig is de wijze waarop de jonge, wel érg vroegwijze Billy steeds weer verwijst naar het door hem als een bijbel meegedragen boek van Professor Abecanthus, waarin de verhalen van de Odyssee van 26 historische figuren, gerangschikt op alfabet geboekstaafd zijn. Als dát boek bestond zou ik het direct aanschaffen!
Over de plot vertel ik niet meer dan dit. Het verhaal is duidelijk met plezier gecomponeerd en opgeschreven, hetgeen het lezen inderdaad heerlijk maakt. Enige bezwaar is de her en der optredende wijdlopigheid van de schrijver, wat je dan maar voor lief neemt….