Sterke opbouw maar een einde dat niet overtuigt

Soms heb je een boek waar je meteen naar uitkijkt, nog voor je eraan begint. De au pair van Sidonie Bonnec was voor mij zo’n titel. Alleen al het concept en de sfeer die het oproept, maakten me nieuwsgierig. Helaas viel het uiteindelijk een beetje tegen.

Het verhaal draait rond een au pair die terechtkomt in een gezin waar al snel blijkt dat niet alles zo perfect is als het lijkt. Achter de façade van een ogenschijnlijk normaal huishouden schuilen geheimen, spanningen en een onderhuidse dreiging die langzaam naar boven komt.

Doorheen het boek wordt de spanning goed opgebouwd. Je voelt dat er iets niet klopt en dat er meer speelt dan in eerste instantie zichtbaar is. De sfeer is beklemmend en zorgt ervoor dat je wil blijven lezen om te ontdekken wat er precies aan de hand is.

Toch liep het voor mij mis bij het einde. Na een hele opbouw waarin verwachtingen worden gecreëerd, voelde de ontknoping plots heel abrupt aan. Het kwam snel, zonder echt de diepgang of uitwerking die ik had gehoopt. Alsof er weinig tijd werd genomen om alles goed af te ronden.

Dat is jammer, want het verhaal had zeker potentieel. Het begin en middenstuk zaten goed in elkaar en wisten mijn interesse vast te houden. Maar het einde zorgde ervoor dat het geheel minder impact had dan het had kunnen hebben.

De au pair is daardoor een oké thriller met een sterk concept, maar eentje die net niet volledig weet te overtuigen door een te snel afgerond slot.