Teleurstellend deel in een sterke reeks

Soms heb je een auteur waarvan je zonder twijfel elk nieuw boek oppakt. Voor mij is Carla Kovach er zo één. Als echte fan van haar werk en de reeks rond Gina Harte begon ik dan ook vol verwachting aan Een ijzige stilte. Helaas bleek dit één van de mindere delen in de serie.

In dit verhaal wordt detective Gina Harte geconfronteerd met een zaak die zich afspeelt in een kille en beklemmende setting. Wanneer een lichaam wordt gevonden en er aanwijzingen zijn dat er meer slachtoffers kunnen zijn, start een onderzoek dat al snel verschillende kanten op lijkt te gaan. Zoals vaker in de reeks spelen geheimen uit het verleden een rol en wordt duidelijk dat niets zo simpel is als het eerst lijkt.

Hoewel alle elementen aanwezig zijn voor een sterke thriller, van een intrigerende zaak tot een ervaren hoofdpersonage, wist het verhaal me dit keer niet echt te grijpen. Het voelde alsof het plot zich voortbewoog zonder echt impact te maken. De spanning die normaal zo kenmerkend is voor Kovachs boeken bleef voor mij grotendeels uit.

Ik merkte dat ik me er echt doorheen moest slepen. Waar ik normaal door haar boeken vlieg, had ik hier moeite om mijn aandacht erbij te houden. Tegen de tijd dat ik het uit had, bleef er ook weinig hangen. Het is zo’n verhaal dat je snel weer vergeet, wat zonde is voor een auteur die normaal zo sterk weet te boeien.

Dat maakt het extra jammer, want ik ben echt een grote fan van deze serie. Misschien ligt het aan het feit dat er ondertussen al zoveel delen zijn, maar dit boek voelde als een thriller uit de duizend die niet echt iets nieuws toevoegt.

Een ijzige stilte is daardoor voor mij een teleurstellend deel binnen een reeks die ik nog steeds graag lees. Ondanks dit blijf ik zeker uitkijken naar volgende boeken, in de hoop dat die weer het niveau halen dat ik gewend ben.

Mijn beoordeling: een mindere toevoeging die helaas niet blijft hangen.