Verslavend tussendoortje dat precies doet wat je verwacht

Sommige auteurs weet je gewoon precies waarvoor je ze leest. Freida McFadden is daar voor mij het perfecte voorbeeld van. Haar boeken zijn misschien geen literaire meesterwerken, maar ze zijn wel ontzettend verslavend. De draagmoeder is daar geen uitzondering op.

Het verhaal volgt een vrouw die, om financiële redenen, besluit om draagmoeder te worden voor een ogenschijnlijk perfect koppel. In het begin lijkt alles goed geregeld en veilig, maar al snel beginnen er kleine dingen te knagen. Regels worden strenger, de controle neemt toe en de sfeer in het huis wordt steeds ongemakkelijker. Wat eerst een eenvoudige overeenkomst leek, verandert langzaam in iets veel duisterder.

Zoals in veel van McFaddens boeken zit de kracht vooral in de spanning en de korte hoofdstukken die je telkens nog net één pagina verder trekken. Er hangt constant een gevoel van dreiging in de lucht en je weet dat er iets niet klopt, ook al kun je er niet meteen de vinger op leggen.

Tegelijkertijd is het verhaal niet bijzonder vernieuwend. Als je al vaker boeken van deze auteur hebt gelezen, herken je bepaalde patronen en twists vrij snel. Maar eerlijk gezegd stoorde me dat hier niet zo. Dit zijn gewoon boeken die perfect werken als tussendoortje, wanneer je zin hebt in iets dat vlot leest en je meteen meesleept.

Ik merk ook dat ik telkens weer uitkijk naar een nieuw boek van McFadden, gewoon omdat ik weet dat ik me er goed mee ga vermaken. En soms is dat precies wat je nodig hebt.

De draagmoeder is dus geen boek dat je omver blaast, maar wel eentje dat precies doet wat je ervan verwacht: spanning, tempo en een verhaal dat je in één ruk wil uitlezen.