Niet mijn genre maar wel begrijpelijk populair

Soms weet je al tijdens het lezen dat een boek gewoon niet helemaal jouw ding is. Zo vermoord je een man in 10 dates van Shailee Thompson was voor mij zo’n ervaring. De combinatie van horror en romance bleek uiteindelijk niet echt bij mij te passen, al snap ik wel waarom zoveel lezers hier enthousiast over zijn.

Het verhaal draait rond Jaimie die verwikkeld raakt in een duister en gewelddadig spel waarin daten allesbehalve onschuldig is. Wat begint als ogenschijnlijk gewone ontmoetingen, krijgt al snel een macabere ondertoon. Elke date brengt haar dichter bij gevaar, waarbij de grens tussen aantrekking, manipulatie en geweld steeds verder vervaagt.

Doorheen het verhaal wordt duidelijk dat er meer speelt dan enkel oppervlakkige connecties. De situaties worden steeds extremer en grimmiger, waardoor het boek een uitgesproken horrorachtige sfeer krijgt, verweven met romantische elementen die het geheel een vreemde maar voor sommigen aantrekkelijke dynamiek geven.

Voor mij werkte die combinatie echter niet zo goed. Ik merkte dat ik moeilijk in het verhaal kwam en er ook vrij lang over gedaan heb om het uit te lezen. Dat is voor mij meestal al een duidelijk teken dat het gewoon niet mijn genre is.

Toch begrijp ik wel waarom dit boek zoveel fans heeft. Het concept is origineel en de uitvoering zal zeker aanspreken bij lezers die houden van een mix van dark romance en horror. Daarnaast is het boek ook gewoon prachtig uitgegeven. De cover en edges maken het een echte blikvanger en een mooie toevoeging aan mijn boekenkast.

Zo vermoord je een man in 10 dates is dus geen slechte read, maar simpelweg niet mijn ding. Voor de juiste doelgroep is dit waarschijnlijk een heel sterke ervaring, maar voor mij bleef het wat op afstand.