Vermakelijk maar niet mijn favoriete McFadden

Freida McFadden is voor mij een auteur waarvan ik eigenlijk bijna alles lees, en meestal werkt haar formule ook gewoon. Met Een voor Een had ik echter iets meer moeite, al heb ik er uiteindelijk wel van genoten.

Het verhaal volgt een groep mensen die samen een weekend doorbrengen in een afgelegen huisje in het bos. Wat begint als een ontspannen uitje, verandert al snel wanneer de sfeer omslaat en duidelijk wordt dat ze niet zo veilig zijn als ze dachten. Eén voor één beginnen er slachtoffers te vallen, en de groep wordt steeds kleiner.

De geïsoleerde setting, het bos, de afgesloten locatie en het groeiende wantrouwen tussen de personages zorgen voor een constante spanning. Niemand weet wie te vertrouwen is en de dreiging komt steeds dichterbij.

Toch merkte ik dat dit concept minder mijn ding is. Het idee van een groep die één voor één sterft, is iets waar ik persoonlijk minder graag over lees. Daardoor zat ik iets minder in het verhaal dan bij haar andere boeken.

Dat neemt niet weg dat het opnieuw vlot leest en dat de typische McFadden spanning aanwezig is. Het is nog steeds een boek dat je makkelijk uitleest en dat je nieuwsgierig houdt tot het einde.

Voor mij blijft dit voorlopig één van de mindere boeken van haar, maar zelfs dan is het nog steeds een vermakelijke read. Het haalt gewoon niet hetzelfde niveau als haar sterkere titels.

Een voor een is dus zeker geen slecht boek, maar gewoon niet mijn favoriete binnen haar oeuvre.