Pareltje!

‘Bij wijze van leven‘ is een bundel vol korte verhalen, geschreven door Hedda Martens.

En niet zomaar korte verhalen. Deze verhalen zijn stuk voor stuk aangrijpend / indrukwekkend en zetten je aan het denken.

Het zijn verhalen van “doodgewone” mensen zoals jij en ik. Mensen die gedachten en gevoelens beschrijven die heel herkenbaar zijn.

En die op mij hier en daar toch wel behoorlijk wat indruk hebben gemaakt.

Hedda Martens weet op een intrigerende manier een kijkje te geven in het hoofd van iemand anders en weet je met haar woorden zonder enige moeite mee te nemen in deze bijzondere en soms behoorlijk emotionele ogenblikken en situaties.

Zo lezen we een kort verhaal over een vrouw die eigenlijk van alles vergeet en met regelmaat de trap naar huis op en afloopt. Niet alleen voor haar fietssleutels, maar ook voor van die blauwe plastic zakjes voor over haar fietszadel, omdat er een gat in zit.

Ook lezen we op een bijzondere wijze over een doodgemepte vlieg en wat het voor iemand betekent als een trein vertraagd is.

Hedda Martens weet emoties heel goed te vangen, te verwoorden en te benadrukken in haar korte verhalen. En ondanks dat sommige korte verhalen wat warrig kunnen overkomen, zijn ze dat helemaal niet.

Haar korte verhalen en met name haar manier van schrijven deden mij denken aan de schrijfstijl van Jeroen Brouwers. En ik genoot er daarom misschien nog wel meer van!

Eén van de indrukwekkendste korte verhalen in deze bundel vond ik ‘Hemel’. Een kort verhaal over een man die na zijn overlijden “langs” gaat bij zijn nabestaanden. Dit kan, omdat ze aan hem denken.

Dit emotioneerde mij niet alleen, maar bijzonder genoeg putte ik er ook kracht uit. Want juist omdat wij onze overleden geliefden herinneren, zullen zij altijd bij ons blijven.

Conclusie
Ik blijf het bijzonder vinden als een auteur met heel weinig woorden, met een kort verhaal, iets ontzettend krachtigs weet over te brengen.

Het waren soms vreemde, maar zeker interessante korte verhalen die zoveel verschillende lagen en diepgang lieten zien van de “gewone” mens.

Momenten en gedachten die herkenbaar zijn en emoties die je ook daadwerkelijk voelt.

Ik ben echt onwijs benieuwd naar meer werk van Hedda en deze bundel gaat zeker nog eens herlezen worden.