Helder maar met wat kanttekeningen

In ‘De zaak Ridouan T.‘ duikt criminoloog Hans Werdmölder dieper het Marengo proces in en richt hij zijn pijlen vooral op de persoon Ridouan T.

Want wie is deze Marokkaanse man eigenlijk, waar komt hij vandaan en hoe hij is gekomen tot het punt waar hij vandaag de dag is: één van de grootste spelers in de onderwereld, de Mocromaffia, zijn wereldwijde handel in cocaïne en opdrachtgever voor verschillende liquidaties.

Hans Werdmölder heeft voor het schrijven van dit boek Ridouan T. gevraagd om zijn medewerking om een zo volledig mogelijk beeld te kunnen geven. Ridouan’s reactie was kort en bondig: ‘Hier werk ik niet aan mee’.

Hans Werdmölder heeft naar zijn beste kunnen het boek dan ook vormgegeven op basis van de al bestaande en bekende informatie.

In het boek schept Hans Werdmölder aan de hand van meerdere hoofdstukken duidelijkheid over de persoon Ridouan T. Waarbij de focus ligt op de ‘loopbaan van een topcrimineel’.

Interessant is, dat we niet alleen een uiteenzetting krijgen van het afgelopen proces, maar vooral ook de diepte ingaan wat betreft de vroege jaren van Ridouan T., de opbouw van zijn drugsimperium, het totale netwerk van zijn criminele organisatie, connecties met andere criminele netwerken en dus het Marengo proces zelf inclusief alle fouten en blunders die zijn gemaakt.

Ondanks dat het een heldere uiteenzetting is van feiten en gebeurtenissen, viel mij wel op dat het schrijven van Hans Werdmölder hier en daar werd gekleurd door zijn eigen mening.

Natuurlijk is dat niet te voorkomen, maar ik denk dat het delen van zijn eigen mening op sommige punten achterwege gelaten had moeten worden om het objectieve beeld te kunnen blijven handhaven.

Met dit boek wordt echter wel goed duidelijk hoe groot de organisatie van Ridouan T. is en dat deze zich niet alleen meer bevindt in de onderwereld.

Steeds vaker heeft ook de bovenwereld, de wereld waar jij en ik in leven, last van alles dat zich afspeelt in dit milieu.

Na het lezen van dit boek voelt het dan ook alsof de onderwereld letterlijk naar boven is gekomen en de volledige samenleving betrekt bij de handel in drugs, geweld en moord.

Met name de moord op Peter R. de Vries heeft deze scheidingslijn wat mij betreft vervaagd en lijkt een kantelpunt te zijn.

Al is het vervagen van deze lijn natuurlijk al begonnen toen advocaat Derk Wiersum (advocaat van de kroongetuige) op klaarlichte dag werd vermoord in de buurt van zijn woning.

De structuur van het boek is helder en absoluut informatief voor een ieder die geïnteresseerd is. Ook het schrijven van Hans Werdmölder is helder en begrijpelijk.

Zo worden termen en afkortingen goed uitgelegd, zodat ook een leek het kan begrijpen en daarnaast is hij ook in staat om belangrijke sleutelfiguren helder te omschrijven.

Het viel mij echter wel op dat er met regelmaat herhalingen in de tekst stonden en ook de term ‘boemeltrein’ waarmee het proces van het Marengo-proces werd omschreven kwam iets te vaak terug. Het voelde op een zeker moment meer als opvulling.

Hier en daar kwam ik ook enkele fouten tegen in de tekst, met name in de tijdslijn van enkele gebeurtenissen en in het meest bijzonder nog wel de foute overlijdensdatum van Peter R. de Vries.

Van een schrijver mogen we verwachten dat hij aan fact checken doet, maar dat lijkt hier niet overal te zijn gebeurd.

Dit deed mij twijfelen aan de waarheidsgetrouwheid van de rest van de informatie, en het voelde ook alsof het in alle haast is geschreven.

Het lijkt mij handig dat Hans Werdmölder zijn eigen tekst nog eens naloopt en bij een herdruk zorgt voor een correctie in de datum van het overlijden van Peter R. de Vries.

Conclusie
‘De zaak Ridouan T.‘ is een interessant boek voor een ieder die interesse heeft in deze zaak.

Voor de lezers die nog niet bekend zijn met deze zaak, bevat dit boek een helder overzicht van de persoon Ridouan T. en hoe zijn loopbaan tot topcrimineel is verlopen en (hopelijk bijna) is geëindigd.

De fouten in het boek wat betreft enkele tijdlijnen en daarnaast de datum van overlijden van Peter R. de Vries gaven mij wel wat gevoelens van irritatie en ook de persoonlijke mening van Hans kon ik niet overal waarderen.

Ze deden mij twijfelen aan de waarheidsgetrouwheid van de rest van de inhoud.

Het boek an sich maakt de lezer wel meer dan duidelijk dat dit netwerk van criminelen enorm groot is, en dat het tijd wordt dat de Nederlandse overheid nog meer gaat inzetten op de bestrijding van de georganiseerde misdaad.

Hans Werdmölder geeft in zijn boek ook voorbeelden van de Italiaanse aanpak wat de maffia betreft, en persoonlijk kan ik mij hier helemaal in vinden.

‘De zaak Ridouan T.’ was voor mij als misdaadvolger een prettig en samenvattend boek, alhoewel dus met een kanttekening hier en daar.