Prachtige dichtbundel

De cover van deze bundel sprak mij meteen aan. Ik ben gek op het heelal en zomeravonden lang kan ik naar de hemel staren zonder iets te zeggen of te doen.

De samenvatting van de bundel beloofde ook veel goeds. In mijn zoektocht naar poëzie, ben ik altijd op zoek naar gedichten die mij raken en waarin ik mijzelf herken.

De bundel van Ruby is verdeeld in twee thema’s: ‘Vallen’ & ‘Helen’.

Elk thema begint met een prachtige inleiding. Inleidingen die mij, achteraf gezien, zelfs nog meer zeiden en duidelijk maakten dan de gedichten op zichzelf. Ze gebruikt een prachtige metafoor in haar inleidingen.

In het eerste thema spreekt Ruby over ‘Vallen’. Iets dat we allemaal wel eens mee maken in het leven. Een gebroken hart, het verliezen van een geliefde.

Gedichtjes waar zo nu en dan de wanhoop in doorklinkt en soms zelfs woede.

Van de auteursinformatie begreep ik dat Ruby haar moeder is verloren. Ik had daarom verwacht (en enigszins gehoopt) dat er gedichten zouden zijn die hieraan zouden refereren.

Echter, gaan de meeste gedichten van het eerste thema vooral over een gebroken hart en onbeantwoorde liefde.

Enkele gedichten hebben mij weten te raken, maar eigenlijk vond ik mijzelf het meest terug in het tweede thema ‘Helen’.

Bij het tweede thema zijn de gedichten gericht op helen, op zelfzorg en zelfontwikkeling.

Al gauw verschenen de eerste ezelsoortjes, omdat ik telkens weer een gedicht vond dat mij op de een of andere manier raakte.

Conclusie

‘Handvol sterren‘ heeft mij als dichtbundel niet teleurgesteld.

Toch had ik iets minder gedichten willen lezen over gebroken harten en onbeantwoorde liefdes.

Uiteraard kun je gedichten lezen en interpreteren zoals je zelf wilt, maar ikzelf vond dit lastiger.

Wel vind ik de woorden en zinnen die Ruby gebruikt prachtig. Sommige gedichten wisten mij absoluut te raken!

Een prachtige bundel, ook voor de mensen die willen kennismaken met poëzie.