Creepy vibes gegarandeerd!

Vlak na de dood van haar vader, verhuist Jane samen met haar moeder Ruth naar haar moeders geboortehuis in Maine.

Zonder geld en middelen, hebben ze geen andere keus dan in het huis te trekken dat haar grootmoeder na haar overlijden aan hen naliet.

Overmand door verdriet, proberen zowel Jane als haar moeder er het beste van te maken. Echter blijkt al gauw dat North Manor niet in een heel beste staat is.

En daarnaast bevat het huis een donkere geschiedenis die er voor zorgt dat ze zich meer dan ooit alleen voelen.

Jane maakt gelukkig al vrij vlug vriendinnen op school, al zijn er ook een aantal die het op haar hebben voorzien en het liefst zien dat ze weer vertrekt.

Ook de moeder van Jane worstelt schijnbaar met haar verleden en het lukt Jane niet om erachter te komen waarom precies.

Als Jane dan ook nog eens een afgesloten kamer in huis ontdekt, waarvan haar moeder zei dat het een opbergruimte is, maar dit niet zo blijkt te zijn, slaan bij Jane de twijfels toe.

Wat heeft haar moeder te verbergen? Wat is er in het verleden gebeurd en waarom voelt het huis zo ontzettend raar en soms zo angstaanjagend aan?

Is het hun verdriet? Is het iets psychisch? Of is het iets veel ergers?

Eerlijk is eerlijk, dit boek was in eerste instantie een echte ‘Cover buy’.

En ook vind ik het niet erg dat ik de OwlCrate editie van dit boek niet heb, want ook deze cover is mooi!

Het boek begint met een duister gedichtje en het boek is verdeeld in delen. Elk deel van het boek begint met een regel uit het gedichtje.

Dit vond ik persoonlijk onwijs tof, omdat het absoluut past bij het verhaal dat steeds duisterder wordt.

De cover van dit verhaal is creepy, maar ik kan je verklappen dat het verhaal dat absoluut ook is.

Een gedwongen verhuizing naar een groot, eng huis met een donkere geschiedenis? De creepy vibes zijn aanwezig!

We volgen het verhaal vanuit Jane, en Jane is niet zomaar een meisje. Er schuilt iets duisters in haar. Haar vader was een van de weinige personen die haar begreep en tot rust kon brengen. En die is er niet meer…

Katrina Leno neemt je mee in een verhaal vol verdriet en rouw, maar weet er een bijzondere en enge draai aan te geven.

Wanneer je iemand verliest, ken je dat gevoel wel dat je overal een soort van “teken” in ziet. En dit gebeurt ook zeker bij Jane.

Wat ik ook een gave toevoeging vond aan dit verhaal waren de boeken. Jawel, hoofdpersoon Jane leest graag en veel. Vooral boeken van Agatha Christie zijn favoriet!

En laten we het er op houden dat niet alleen de boeken, maar vooral ook de pagina’s in het bijzonder een belangrijke rol spelen…….

De schrijfstijl van Katrina is behalve duister en verdiepend ook absoluut vlot. Ze bouwt de spanning in het boek langzaam op en hier en daar lijkt het verhaal een puzzel die schreeuwt om te worden opgelost.

Je weet niet wat er werkelijk speelt en Katrina stelt ontknopingen zo lang mogelijk uit.

Door de opbouw aan spanning blijf je lezen en ontvouwt zich er een super gaaf plot.

Het einde heeft mij het boek met open mond doen dichtslaan, want het verhaal is alles behalve een feelgood en eindigt op een manier die je niet ziet aankomen!

Personages
We lezen het verhaal vanuit Jane en leren haar hierdoor het beste kennen. Katrina heeft ervoor gekozen niet meteen alles prijs te geven van haar hoofdpersonage, dus je groeit samen met Jane in het verhaal.

Je leert verschillende kanten van Jane kennen en vooral haar duistere kant vond ik behoorlijk interessant.

Dit alles valt aan het einde van het boek op zijn plaats.

Heel gaaf gedaan, omdat je niet alleen het verhaal zelf ontdekt, maar ook de achtergronden van de personages!

Ruth, de moeder van Jane, is ook absoluut een interessant personage. In het begin van het boek kun je wellicht nog denken dat haar rol in het verhaal niet zo groot is, maar dat veranderd halverwege het boek toch al vrij snel.

Gelukkig maakt Jane na de verhuizing al snel vrienden op haar nieuwe school met Alana en Susie. Dat maakt haar leven toch net iets draaglijker.

Hun personages, evenals die van haar collega Will, zijn iets minder uitgewerkt, maar hebben zeker aan het einde een rol waar het om de ontknoping gaat.

Conclusie
Voor de maand oktober was ik op zoek naar een lekkere creepy read met een mooi plot.

Die heb ik zeker gevonden met ‘Horrid‘!

Creepy vibes all over the place en het einde vond ik echt briljant! Hier wil ik meer van!

Het is niet alleen een verhaal over verlies en rouw en wat dit met je kan doen, maar ook zeker een verhaal over familie banden en vriendschap. Dit alles verpakt met een spooky en duister lintje!

Een must read wat mij betreft, als je Engels leest en houdt van enge/bijzondere verhalen. Zeker in deze donkere maanden.