Een sfeervolle thriller

‘Weg des doods’ is de eerste vertaalde thriller van Christopher Golden, en wat mij betreft een heerlijke sfeervolle thriller!

Dit verhaal is een mix tussen spanning en horror en bevat ook zeker bovennatuurlijke elementen.

We volgen Felix, programma maker, samen met zijn vriend Jack op een reis door Siberië, met als bestemming De Kolyma (Weg des doods) en de omliggende nederzettingen.

De Kolyma is een weg die over verschillende massagraven heen is gelegd. Massagraven van goelaggevangenen. Gevangenen die hielpen met de aanleg van de weg, maar er uiteindelijk onder belandden.

Felix is van plan een interessante documentaire te maken over deze koude en naargeestige plek.

Een plek waar je, zodra je naar buiten stapt, jezelf goed moet beschermen. Want het is er zo koud, dat je dood kunt vriezen als je te lang buiten blijft.

De reis van het duo neemt al vrij vlot een aantal interessante wendingen wanneer ze hun gids Kaskil ontmoeten. Wendingen die hun verstand te boven gaan. Iets duisters lijkt op hen te jagen en er lijkt geen ontkomen aan.

‘Weg des doods’ moet het absoluut hebben van de sfeer. Vooral de omgeving, het donker, de kou en de vreemde gebeurtenissen, zorgen voor de spanning in het verhaal.

De reis is namelijk het doel op zich.

En hier moet je als lezer van houden. Want er gebeurt niet altijd veel en het verhaal is absoluut een ‘slow burn’ onder de thrillers.

Persoonlijk vind ik het lezen van een thriller die draait om de omgeving en de sfeer die deze oproept, absoluut heerlijk voor de afwisseling.

Christopher Golden heeft bij de uitwerking van deze thriller dan ook absoluut laten zien dat hij een juiste sfeer heeft kunnen creëren.

Het kost geen moeite om je in deze ijskoude omgeving te wanen en bij vlagen de paniek te voelen die de personages ervaren.

Aan de andere kant betekent dit wel dat de personages in dit verhaal oppervlakkig blijven.

Ondanks dat we hier en daar zeker iets van hun achtergrond mee krijgen, zien we dus geen uitgebreide verdieping.

Zelf vond ik dat in het geval van ‘Weg des doods’ geen gemis.

Er komen verschillende personages aan bod wanneer we het hebben over perspectieven. Echter was niet altijd duidelijk wat hun belang voor het verhaal was.

Halverwege het boek nam het verhaal een wending die ik persoonlijk niet heel interessant vond.

Door de toevoeging van deze wending, kreeg het verhaal elementen van fantasy en dat zorgde ervoor dat voor mij de opgebouwde spanning tot het nulpunt daalde.

Ook de uitwerking hiervan liet wat mij betreft te wensen over. Dat vond ik jammer.

Het bovennatuurlijke in thrillers/horror is altijd gaaf, maar de combinatie met fantasy vind ik twijfelachtig.

Dat de weg in dit verhaal uiteindelijk van ondergeschikt belang bleek, vond ik jammer en een gemiste kans.

Je zou dus kunnen zeggen dat het boek goed begon, maar daarna een beetje inzakte. Iets wat ik persoonlijk graag anders had gezien.

Conclusie
‘Weg des doods’ is een sfeervolle thriller. En als je gevoelig bent voor sfeer, kun je zeker je hart ophalen.

De beschrijving van de omgeving en de verlatenheid zijn beeldend beschreven en die maken zeker dat er een opbouw aan spanning aanwezig is.

Hierdoor leest het boek fijn weg en wilde ik absoluut weten hoe het verhaal zou eindigen.

Mijn twijfels liggen bij de uitwerking en het einde van het boek, daar genoot ik helaas minder van. Mogelijk vooral omdat de conclusies niet helemaal mijn ding waren.

Desalniettemin ben ik niet ontevreden over deze kennismaking met Christopher Golden.