Een nieuw seizoen

Kassel, 1832 - lente.

In Charlottes hoedenatelier heerst een gezellige drukte. De nieuwe lentemode brengt heel wat extra werk met zich mee want het cliënteel wil hun hoeden maar al te graag laten opfrissen. Naaister Babette stelt haar nichtje Gretch voor als nieuwe hulp.

Aan de overkant van het atelier begon Moritz zijn eigen wijnhandel en de zaken gaan goed. Maar Moritz zou Moritz niet zijn zonder zijn gewiekste streken en daar komen uiteraard vroeg of laat vodden van!

Elise bezoekt vaak haar zwangere vriendin Sybilla. Zij en haar man verwachten hun eerste kindje. Sybilla als personage komt hierdoor wat op de achtergrond maar we zijn blij met Elises bezoekjes- zo lezen we de laatste nieuwtjes en de sappigste roddels .

Elises vader was destijds aan het Hof van Koning Jerome Bonaparte gekend als de ‘Chevalier de Croix Blanc’ die later gedwongen uit noodzaak wegtrok uit Kassel. Hij schreef zijn memoires over die periode en vermoedt dat één van zijn vrienden zijn manuscript voor eigen belang heeft gestolen.

Hij stuurt Elise naar Göttingen om te achterhalen wie de dader is. Zij neemt pientere Gretch mee op sleeptouw en ze beleven heel wat tijdens deze speurtocht.

Bij Atelier Rosen klopt dan ook nog eens een verdwaalde wandelaar aan op zoek naar een veilig onderkomen. Wat staat er nu nog allemaal te gebeuren …

Wat een leuk en spannend slotdeel – heel vlot geschreven in hoofdstukken die afwisselend perspectief en scene bevatten. De zoektocht naar de gestolen memoires brengt heel wat meer met zich mee. De schrijfster zorgt voor heel wat variatie in haar verhaal door mysterie, geflirt, jaloezie en humor toe te voegen. Dat is aangenaam lezen!

Niet enkel de inbreng van Moritz die nog steeds verzot is op ‘zijn Liesje’ en dit niet onder stoelen en banken steekt maar ook een geadopteerde hond speelt plots halfweg het verhaal een nuttige rol. En het is best wel grappig hoe Elises ouders met elkaar omgaan.

Ik ben blij met de gebeurtenissen en samenloop van omstandigheden in dit slotdeel ook al lijken niet alle verhaallijnen definitief afgesloten. Dit maakt het dan weer mogelijk voor mij om als lezer zelf even na te denken en in te vullen hoe het verder kan gaan met de personages. Er is trouwens voldoende aan vooraf gegaan waarop ik me kan baseren