Advertentie

Je ziet het tegenwoordig steeds vaker in boeken; een deel uit het boek van nét voor een spannend moment wordt gebruikt als proloog. Gedurende het boek voel je dat dat moment gaat komen en eigenlijk voel je je bekocht, dat je het einde al weet. Of..

Met een dergelijke proloog begint De Stagiair. Onheilspellend. Het verhaal wordt verteld door Katherine, die terugkijkt op de gebeurtenissen die tot dat moment leiden. Tussendoor lees je dagboekfragmenten van Lily, de andere hoofdpersoon in het boek. Katherine is een door de wol geverfde journaliste, die werkt bij een toonaangevend tijdschrift. Lily begint net als stagiair te werken bij dit tijdschrift.

In het begin zijn de zinnen wat rommelig, soms moet ik ze een paar keer lezen, voordat ik denk te snappen wat er staat. Het verhaal kan me in het begin niet echt boeien. Het is het tweede boek in drie weken, waarin een ‘oudere’ vrouw (van 42) moeite heeft met de aftakeling van haar lichaam, terwijl dat nog strak is en fit. Dit zijn problemen, die ik niet zo interessant vind. In het boek gaat het steeds over de tegenstelling tussen de ‘harde’ oudere mensen, die moesten vechten voor hun bestaan en de ‘snowflakes’ Millennials, die ogenschijnlijk alles in de schoot geworpen krijgen.

Het boek gaat ook over liefde, verval, verwachtingen versus werkelijkheid en manipulatie. Gedurende het lezen raak je steeds verder in het verhaal gezogen. Wat is er nou écht gebeurd, wat gaat er nog gebeuren en waarom doet Lily wat ze doet. Het boek wegleggen wordt steeds lastiger.

Reacties op: Na een rommelige start is wegleggen ineens lastig

81
De stagiair - Helen Monks Takhar
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners