Dhikilo in Wonderland....en Narnia....en Oz......

De reden dat ik naar dit boek heb gegrepen is dat een van mijn favoriete boeken allertijden "Lelieblank, Scharlaken Rood " is van Michel Faber en de omslag trok mij ENORM aan...
Ik ga niet hier het boek navertellen, dat moet je echt zelf doen. Maar in het kort; Dhikilo merkt dat de letter "D "verdwijnt" uit het alfabet en gaat met behulp van Professor Dodderfield en zijn sidekick Nelly op avontuur naar het land Liminus om te achterhalen waar de "D " gebleven is.
De taal waarmee de schrijver dit verhaal heeft opgeschreven is wederom erg mooi. Erg vervreemdend om te dialogen tussen mensen te lezen waarin de d ontbreekt.
In het nawoord lees je dat de schrijver 35 jaar bezig is geweest met dit verhaal om het op tijd af te krijgen voor de 150ste sterfdag van Charles Dickens.
In mijn opinie is dit een heel plat verhaal, vol met geleende ideeën uit ander werk. Ik heb het idee dat ik het allemaal al eens eerder heb gelezen. Daarom ook geen verassingseffect voor mij, ondanks de volken die ze ontmoeten. Nee, da's niet helemaal waar; het verblijf in het Bleak House was voor mij een van de hoogtepunten. Is het boek dan slecht? Nee, zeker niet. De hoofdpersonage is iemand waar je jezelf makkelijk mee kunt identificeren en de groei van vriendschappen wordt realistisch weergegeven.
Maar als je 35 jaar bezig bent met een verhaal en je bent zo'n goede schrijver als Michel Faber had het voor mij wel beter gekund.