Lezersrecensie

Tekens tussen een begin en een eind


Ron Roelandt Ron Roelandt
24 mrt 2021

Nachtroer is de naam van een Antwerpse nachtwinkel. Een van die plekken in de wereld waar het leven zich het meest intens afspeelt, ook al zie je dat vaak niet direct. Het leven of beter, de sporen die het leven achterlaat, dat is waar Nachtroer over gaat.
Nachtroer is Charlotte Van den Broeck’s tweede bundel die in 2017 verscheen.

tussen de lichtslangen glanst een troostende koopkracht
staat een Pakistaan de hele nacht op voorraad
veerman aan de poort naar nog een uur
© uit: Algemene voeding fris drak sterk drank & tabac – Charlotte Van den Broeck

Nachtroer opent met het autobiografische Acht, ∞, een cyclus van acht gedichten over een liefdesrelatie die eindig is op het moment dat de relatie begint. We kijken mee terug, vanaf het achtste jaar naar het eerste. Niet andersom. Tekens aan de wand.
Eigenlijk ben ik op dit moment al verkocht.

VIII

niet overhellen, nu de avond het licht en ons de adem afknelt
stootblauw het vel, aangeslagen oorlogstrommel van wat faalt in ons
het huis laat zich verdelen in bananendozen en bezittelijke voornaamwoorden
de boekenkast in links en rechts
van jou de landkaarten, de Russen en het oeuvre van Máquez
ik krijg de woordenboeken in alle talen, de biografieën van dictators
en ja, de poëzie, die juist nu hardnekkig staat te zwijgen, je vraagt nog:
welke vogel stak ook weer de snavel in zijn eigen borst?
ik kan niet op de pelikaan komen
weet nu dat rouw begint bij het stoten van de elleboog
en doortrekt tot in de vingertoppen
om nieuwe aanrakingen vooraf al te verdoven
© uit: Acht, ∞ – Charlotte Van den Broeck

Alles heeft een begin, en alles heeft een eind. Telkens weer. Daartussen laten we de tekens van het leven achter. Telkens weer.

Hematoom

Hoe dat gaat
wanneer twee aardplaten tegen elkaar aanbotsen
of werkelijk uit de oceaan een eiland opbolt

of slaat het botsen een nieuwe bres
in bodem die niet eens een onderkant bleek
maar oppervlakte voor een diepere snee, geen huid meer over

eczeemplekken met tatoeages bedekt, de tuin vol cipressen gezet
en stilaan wordt het te koud voor muggen – voor jou
vast een opluchting, hier brandt de jeuk nog

aan de muren plakken hun platgeslagen littekens, bewijsmateriaal
dat je hier was en dat ik het ooit moet hebben geweten
datgene wat het verschil maakt tussen schok en streling
© Hematoom – Charlotte Van den Broeck

●●●●○ (4/5)

De volledige recensie vind je hier: https://rondetijd.blogspot.com/2021/01/waagstukken-nachtroer.html

Reacties

Meer recensies van Ron Roelandt

Boeken van dezelfde auteur