Thuis

Soms kruisen de dingen elkaar, vind je foto’s die je aan thuis doen denken, hoor je onderweg die tongval, vaag dat dialect (onderschat het dialect niet, een even essentieel aspect van thuis als de straatnaam en het huisnummer), lees je een boek.
Geen enkel thuis is zoals je eigen thuis. Herkenbaar, jawel, maar anders. Anders, soms zo anders dat je het niet altijd herkent. Of in ieder geval niet als iets waar jij je echt thuis zou kunnen voelen.
Een beetje dat gevoel had ik bij het lezen van de derde dichtbundel van Geert Buelens. Die verscheen in 2014 en de titel is “Thuis”. Een juiste titel, daar niet van, maar hij zet je enigszins op het verkeerde been. Je verwacht onbewust herkenbaarheid, en die vermeende belofte wordt slechts gedeeltelijk ingelost.

De volledige recensie, met prenten en fragmenten vind je op mijn blog "Ron de tijd": https://rondetijd.blogspot.com/2022/11/thuis_9.html