Running upon the wires

Na “Brand new ancients”, “Hold your own” en “Let them eat chaos” is “Running upon the wires” ongetwijfeld Tempest’s meest persoonlijke bundel. De T is uit haar voornaam verdwenen sinds ze vorig jaar aankondigde non-binair te zijn. Kae Tempest dus.
Kae Tempest’s bundels zijn nooit echte bundels in de zin van een serie gedichten. Het zijn meer novellen in poëzievorm. Wat dat betreft is “Running upon the wires” een uitzondering. Gedichten, maar desondanks dat zit er een hele duidelijke lijn in. Drie hoofdstukken: The End, The Middle en The Beginning. In die volgorde. We hebben het over het eind van een relatie, gevoelens van geluk en verdriet die na-echoën, die blijven plakken in gewoontes. Een situatie die langdurig is, maar waarin op den duur toch wat barstjes verschijnen waar ander “leven” tussendoor begint te sijpelen. Daarna, de eerste blikken, opnieuw, het tot over je oren. Wat het eind van de wereld leek blijkt uiteindelijk dezelfde wereld die gewoon doordraait en waarop je je op eenzelfde onbegrensde wijze overgeeft aan een ander. Het is altijd zo geweest en het zal altijd zo zijn. Je kan wat poëet betreft opstappen waar je wil, de cirkel draait in één en dezelfde richting dus je komt op de een of andere manier toch weer wel uit op je punt van vertrek. Het decor van Kae Tempest’s cirkel is vaak dat van het Engeland van nu, hun Engeland, hun veranderende Engeland. Hen blijft wellicht hetzelfde. Maar hun tegenspelers, het decor en de requisieten veranderen met de tijd.
Als je Kae Tempest ooit hebt zien optreden ontkom je er onmogelijk aan hen te horen voordragen als je iets van hen leest. Zo ook met “Running upon the wires”, misschien niet hun sterkste werk, maar desondanks nog altijd grote klasse.

Running upon the wires

Yes, we do repeat. Motifs
occur again, again

This does not mean
we are not new

You are not her.
This is not then.

Kae Tempest – “Running upon the wires” (2018)
●●●●○ (4/5)

De volledige recensie (met platen en citaten) vind je hier: https://rondetijd.blogspot.com/2022/01/running-upon-wires.html