Maffia drama in een identiteitscrisis?

Met Nulpunt levert de auteur een debuut dat niet zomaar in een hokje te plaatsen is. Wat begint als een verhaal over een naïeve student, ontwikkeld zich tot een mix van maffia, thriller en zelfs een vleugje sciencefiction.
​
We volgen Ellington Bell, een personage dat door het constante te-laat-komen zijn universiteitsbeurs verliest. Tegen de wil van zijn grootvader in gaat hij in een koffieshop werken, waar hij Abby ontmoet. Ze vallen al snel voor elkaar, maar Ellington maakt keuzes die hem een neerwaartse spiraal in trekken. Het was frustrerend om te lezen hoe hij zichzelf steeds dieper in de problemen werkt, al blijven zijn acties voor het plot logisch.
Lernout heeft een melancholisch en poëtische Vlaamse schrijfstijl waar ik even aan moest wennen, maar was op zich niet storend.

​Richting de helft van het boek slaat de sfeer om naar een maffia-thriller met expliciete en lugubere scènes. Een triggerwarning was hier voor de nietsvermoedende lezer op zijn plaats geweest. Voor mij voelde de uiteindelijke mix van maffia, thriller en sci-fi als 'net niet'. Geen van de genres kreeg de ruimte om goed uitgewerkt te worden.
Het tempo is wisselend, waardoor het verhaal de constante spanning van een thriller mist. Omdat de uiteindelijke ontknoping voor mij geen verrassing was, bleef de echte 'wow' uit. Nulpunt is een knap geschreven debuut met sterke zinnen, maar de identiteitscrisis tussen de verschillende genres maakte het voor mij een medium read.