Gemiste kans

De prachtige cover van dit boek was zeker een reden om even te kijken waar het verhaal over zou gaan!
De achterflap belooft een glamoureus verhaal over een hotel in Portofino rond 1926 waar de nodige intriges spelen niet in de laatste plaats bij de eigenaren van het hotel zelf.
Bella Ainsworth runt het hotel met haar zoon Julian en dochter Alice, man Cecil is ook aanwezig maar vooral wanneer dat voor hemzelf gunstig kan zijn. Het is al bijzonder dat in die tijd een vrouw een hotel runt dus in die zin is het verhaal vooruitstrevend. De gasten van het hotel zijn voornamelijk vermogende lieden uit de upper-class van Engeland die hun vakantie in het verre Italië komen doorbrengen. Stuk voor stuk hebben zij allemaal wel een verhaal te vertellen, al dan niet interessant. Dit zelfde geldt ook voor het personeel van het hotel, iedereen heeft zijn eigen bagage en dan hebben we niet over een koffer... Dit gegeven is heel interessant, want zoveel verschillende personages in een boek kan een boeiend verhaal opleveren. Helaas is dat hier niet het geval, een aantal personages is zo oppervlakkig dat je ze al vergeten bent als je de bladzijde hebt omgeslagen. Dit is echt heel jammer en dat geldt niet alleen voor de personages, ook de tijdsgeest (fascisme) wordt maar minimaal uitgewerkt. Tel daar nog bij op dat er ontzettend veel thema's in het boek aangehaald worden die onmogelijk allemaal voldoende uitgewerkt kunnen worden en je komt bij de titel van deze recensie: Gemiste kans.

Het taalgebruik leest vlot, alhoewel er soms woorden gebruikt worden die we in het heden niet meer gebruiken maar dat geeft wel goed de periode weer waarin het verhaal speelt.