Prima plot, minder goed uitgewerkt

,5

In ‘Good bad girl’ wordt je meegenomen in de levens van vier vrouwen genaamd Patience, Edith, Clio en Frankie. Patience is een jonge ouderenverzorgster die meer geheimen met zich meedraagt dan dat in eerste instantie lijkt. Patience is werkzaam in het bejaardentehuis waar Edith verblijft, die op haar beurt een ontsnapping uit het tehuis aan het plannen is. Clio is de dochter van Edith, en zij worstelt met opgekropte emoties. En dan is er ook nog Frankie. De dochter van Frankie is twintig jaar geleden ontvoert, en zij probeert te ontrafelen wat er met haar dochter is gebeurd.

Het verhaal begint met een moord in het verzorgingstehuis én met de ontvoering van een baby. Dit lijken twee losstaande verhaallijnen, maar toch wordt het gaandeweg het verhaal duidelijker dat deze gebeurtenissen daadwerkelijk met elkaar verweven zijn.

Je leest het verhaal vanuit vier verschillende personages. Op de belangrijke momenten in de verhaallijn kruisen de personages elkaar ook regelmatig.
Helaas vond ik de uitwerking van de personages niet echt fantastisch. Doordat de afwisseling in de personages best vlot verloopt bleef de diepgang van de personages voor mij wat aan de oppervlakte. Persoonlijk vond ik het personage van Patience het beste neergezet. Haar personage was ook op een vrij mysterieuze manier neergezet, waardoor ik wel benieuwd was naar het verloop van haar personage.

Over de verhaallijn en de uitwerking hiervan ben ik helaas ook niet al te enthousiast.
Gemiddeld gezien vond ik het plot wel boeiend, maar vond ik het net wat te matig uitgewerkt. Ik vond het allemaal wat aan de oppervlakte blijven, en hierdoor werd het voor mijn gevoel net wat te onduidelijk. Feeney wist door complexere thema’s zoals postnatale depressie en een complexe moeder-dochterrelatie, wel wat diepgang in het plot te brengen, maar hier werd voor mijn gevoel dan net niet goed op doorgepakt.
Persoonlijk houd ik altijd wel van een gedetailleerde schrijfstijl. Dit ontbrak in dit verhaal ook zeker niet, maar toch bleef het allemaal wat aan de vage en onduidelijke kant.

Waar ik gelukkig wel enthousiast over ben is de vlotte overgang tussen de hoofdstukken. Ook al werd ik gaandeweg niet echt enthousiast over het verhaal zelf, maar toch wist het leestempo mij toch voldoende te enthousiasmeren om verder te lezen.

De ontknoping wist voor mij enigszins ook nog wat goed te maken. Deze vond ik relatief gezien nog onverwacht, al vond ik het dan wel weer een tikkeltje te ver gezocht.

Ondanks dat dit verhaal niet helemaal mijn ding was, wil ik uitgeverij AW Bruna alsnog bedanken voor het toesturen van het recensie-exemplaar!

• Ik heb dit boek gekregen als recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie, maar dit heeft mijn mening niet beïnvloed.