Diepgaande, historische thriller

,5
Namens uitgeverij De Crime Compagnie ontving ik een recensie-exemplaar van Tot het bittere einde, geschreven door Esther Teunissen.

Nadat ik mezelf had ingelezen waar het boek over ging was mijn interesse vrij snel aangewakkerd. Ik lees met regelmaat wel thrillers, maar ik had nog niet eerder een historische thriller gelezen. Ook was de schrijfstijl van Esther mij nog onbekend, dus ik was erg benieuwd naar hoe ik het verhaal en de schrijfstijl van Esther zou gaan ervaren.

Tot het bittere einde is een historische thriller welke zich afspeelt op Nederlandse bodem. Het verhaal begint niet concreet met een epiloog, maar door dit hoofdstuk was mijn nieuwsgierigheid naar het verloop van het verhaal direct aanwezig. Hierdoor was de mysterieuze spanning voor mijn gevoel ook direct aanwezig.

Wat ik een pluspunt aan dit verhaal vond is dat het voor mij vrij snel duidelijk was dat Esther redelijk wat research had gedaan naar hoe het leven was in de tijd waarin het verhaal zich afspeelt. Zowel de grote gebeurtenissen als kleinere details waren hierdoor beide erg belangrijk voor de feeling welke ik met het verhaal had.

Ook vond ik dat de kenmerken van een historisch verhaal en een thriller goed samengevoegd waren tot een kloppend geheel. Esther weet, zoals ik hierboven al benoem, de historische details goed neer te zetten. Maar ze weet hiermee een goede combinatie te maken met onder andere de onderhuidse spanning van een thriller.

Qua personages kijk ik gemiddeld positief terug. Het verhaal is geschreven vanuit de ik-personages van Anna en Govard. Beide personages kregen in mijn optiek beide genoeg ruimte in het verhaal om hun karakters te ontwikkelen en te verhelderen.
Persoonlijk vond ik het personage van Anna wel wat prettiger en duidelijker. Ik had bij Govard af en toe nog wat vraagtekens bij bepaalde momenten, waardoor het verhaal vanuit zijn perspectief iets onduidelijker was.

Waar ik helaas wat minder enthousiast over ben zijn de andere personages buiten Anna en Govard om. Ik vond het soms iets te chaotisch en verwarrend met alle benamingen uit die tijd. Hierdoor duurde het wat langer voordat ik echt doorhad wie welke rol vervulde.

Betreft de hoofdstukverdeling ben ik grotendeels wel positief. De hoofdstukken waren qua lengte prima verdeeld en wisselde elkaar ook in een prettig tempo af. Soms zat er alleen een gekke uitschieter van een, voor dit boek, vrij lang hoofdstuk tussen. Ik heb me hier niet aan geïrriteerd, maar het voelde met de rest van de hoofdstukken een beetje vreemd.

Samenvattend kijk ik positief terug op Tot het bittere einde. Esther heeft me met de verhaallijn en haar schrijfstijl zeker benieuwd gemaakt om nog meer van haar te gaan lezen.

*Ik heb dit boek toegestuurd gekregen in ruil voor een eerlijke recensie, maar dit heeft mijn mening niet beïnvloed.