Cowboyromance met diepgang

Namens uitgeverij LoveBooks mocht ik een recensie-exemplaar van Schaamteloos ontvangen, waarvoor nogmaals bedankt.

Small-town romance; ik hou ervan. Na het lezen van de flaptekst was ik direct benieuwd naar dit verhaal. Ik was op voorhand wel een beetje sceptisch of dat het niet een soort kopie van de Chestnut Springs-serie van Elsie Silver zou zijn, maar verder ging ik er met een open blik in.

Na het lezen van Schaamteloos kan ik gelukkig zeggen dat ik positief verrast ben. Niet alleen qua verhaallijn, maar ook qua personages.

De verhaallijn vond ik erg sterk. Qua originaliteit geef ik dit niet het allerhoogste cijfer, maar wel op de manier hoe de verhaallijn is neergezet en opgebouwd.

Lex Martin heeft in de verhaallijn veel diepgang weten de brengen. Natuurlijk ontbrak het in dit verhaal ook niet aan de nodige spicy scenes, maar gelukkig werd dit met regelmaat ook afgewisseld met humor en emotie. Het verhaal heeft als tropes small town en single dad. Aan deze kenmerken was dan ook zeker geen gebrek, maar niet dat het overvloedig aanwezig was.

De auteur heeft er door de nodige emotie aan toe te voegen er echt voor gezorgd dat dit verhaal op sommige momenten onder mijn huid kroop, en ik met tranen in mijn ogen aan het lezen was.

Qua personages ben ik ook zeker enthousiast. Voor mijn gevoel heeft de auteur echt nagedacht over hoe de personages neergezet moesten worden, en zijn het geen standaard personages met wat eigen kenmerken toegevoegd. De hoofdpersonages Brady en Katherine vond ik beide realistisch neergezet. Er werd genoeg aandacht besteed aan hun verledens, waardoor ik ook vrij snel een connectie met de personages voelde. Beide personages maken mooie ontwikkelingen door. Wel voelde ik op sommige vlakken iets meer betrokkenheid richting Katherine. Persoonlijk denk ik dat dit kwam doordat Brady een bepaald stopwoordje had, waar ik me af en toe redelijk aan irriteerde.

Ook is er voldoende aandacht besteed aan de overige personages. Hier is na mijn inziens ook echt over nagedacht hoe deze personages in het verhaal geplaatst werden. Er werd niet zozeer diepgaand ingegaan op deze personages, maar toch werd mijn nieuwsgierigheid naar bepaalde personages wel gewekt.

Waar ik het minst enthousiast over ben is toch wel het einde. Het was een leuk en passend einde, maar voor mijn gevoel toch wel iets te standaard. In vergelijking met de rest van het verhaal vond ik dit iets te ‘simpel’.

De de personages uit het volgende deel worden ook aangekondigd, dus ik ben ook meteen weer enthousiast om het volgende deel, Roekeloos, te lezen.

*Ik heb dit boek toegestuurd gekregen in ruil voor een eerlijke recensie, maar dit heeft mijn mening niet beïnvloed.