Prima plot, maar niet mijn ding

In ‘Zeven jaar weg van jou’ wordt je meegenomen in het verhaal van Clementine.
Op een dag treft Clementine een vreemde man aan in het appartement van haar overleden tante. Clementine vindt de man nou niet direct onaantrekkelijk, en hij kan ook nog perfect citroentaart bakken. Er is alleen één probleem: de bewuste man leeft zeven jaar in het verleden, en Clementine leeft zeven jaar in zijn toekomst….

Soms wil je een boek gewoon zo graag goed beoordelen, maar lukt dit gewoon niet.
Voordat ik begon met lezen had ik vrij hoge verwachtingen. Ik had bij diverse lezers in hun recensie al gelezen dat dit hun favoriete boek van het jaar is, of zelfs allertijden. Hierdoor waren mijn verwachtingen wellicht ook een tikkeltje te hoog gespannen.

Ik wil met deze recensie helemaal niet beweren dat dit verhaal slecht is of wat dan ook, maar ik voelde het gewoon niet helemaal.

De verhaallijn zelf vond ik leuk opgezet. Het deed me een beetje denken aan ‘De liefde van mijn tweede leven’. Tot het middenstuk had ik ook echt wel het idee dat ik een connectie had met het verhaal. Helaas ebde dat hierna een beetje weg. Vanaf het middenstuk voelde het voor mij op sommige vlakken wat te chaotisch en ongeloofwaardig. Er zit natuurlijk vanaf begin af aan een tikkeltje fantasie bij, maar in dit stuk ervaarde ik dit net wat teveel. Ook vond ik de gebeurtenissen allemaal iets te rommelig in elkaar overlopen.

Gelukkig heeft de auteur wel een diversiteit aan emoties in het verhaal naar voren gebracht en kwam dit ook goed over. Alle emoties voelen heel tastbaar aan. De liefde, humor en emotie is erg voelbaar, wat ik een sterk punt vond.

De personages hebben mijn mening gelukkig nog gemiddeld genomen positief weten te houden. Ik vond Clementine en Iwan beide onwijs leuke personages. Hun karakters zijn prima neergezet. Wel hadden ze wat diepgaander mogen zijn. Het was niet dat er helemaal geen diepgang in de personages zat, maar soms miste ik gewoon iets extra’s. De overige personages zoals de collega’s van Clementine hadden een fijne en aanvullende rol in het verhaal.

Het einde van dit verhaal wist mij gelukkig blij te maken. Het was enigszins wel te verwachten, maar omdat dit verhaal toch ook een tikkeltje mysterieus is, was het natuurlijk niet helemaal zeker dat het zo zou aflopen.

Gelukkig kan ik mijzelf echt wel voorstellen dat andere lezers dit verhaal als een van de beste boeken allertijden benoemen. Ik voelde dit helaas niet helemaal, maar dat is ook oke.

*Ik heb dit boek gekregen als recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie, maar dit heeft mijn mening niet beïnvloed.