De angsten van een winnaar

Op de omslag worden we eraan herinnerd dat Tsiolkas de auteur is van The Slap. Dit blijkt op veel manieren misleidend te zijn. Waar The Slap leest als een soap, is Barracuda precies het tegenovergestelde. In The Slap volgen we verschillende karakters en is oppervlakkigheid alomtegenwoordig. Barracuda vertelt het verhaal van slechts één personage en behandelt elk duister aspect van Dan's leven. De combinatie van acute observaties en krachtige verhalen trok me moeiteloos in de wereld van de antiheld. Hoewel ik me helemaal niet met Dan kon identificeren, juichte ik voor hem, wilde dat hij zou slagen en klemde mijn tanden op elkaar als hij dat niet deed. Barracuda is als een legpuzzel. Je moet goed nadenken waar je elk stuk dat je krijgt, moet plaatsen. Pas als je het laatste stuk inpast, krijg je een compleet beeld. Het is een empathische verkenning van zowel de oorzaken als de vernietigende gevolgen van schaamte. Barracuda bezorgde me een ongemakkelijke maar buitengewone leeservaring. Ik zou het ten zeerste aanbevelen aan iedereen die geen last heeft van harde taal.