Een verhaal voor op een feestje

Tosca Niterink waarschuwt aan het begin van de het boek: “Klimmen naar kruishoogte is geen wandelgids. Het is ook niet de zoveelste voettocht van de zoveelste op zichzelf verliefde bijzondere vrouw naar Santiago.” Het boek is inderdaad geen van die dingen, maar wel een persoonlijk, eigenzinnig verslag van de tocht van Granada naar Santiago die ze met haar vriendin Anita Janssen heeft afgelegd. Het boek is geschreven in een alledaags, familiair taalgebruik waardoor je het gevoel krijgt dat iemand je dit verhaal vertelt op een feestje; vol groteske anekdotes en veel gevloek. Ik kan me voorstellen dat andere lezers deze stijl erg grappig en ontspannend vinden, maar voor mij voelde het te gemaakt aan. Waarschijnlijk ging ik toch nog te veel uit van een typisch wandelverhaal, want ik ben er niet in geslaagd dit boek uit te lezen.